آیت الله سید محمدباقر موسوی شیرازی
مرجع تقلید شیعه
4 - آفتاب :
مسأله 193- آفتاب، زمین و ساختمان و چیزهایی که مانند درب و پنجره در ساختمان به کار برده شده، و همچنین میخی را که به دیوار کوبیده اند و جزء ساختمان حساب می شود با پنج شرط پاک می کند. اوّل: آن که چیز نجس تر باشد پس اگر خشک بود باید به وسیله ای آن را تر کنند تا آفتاب آن را خشک کند. دوّم: آنکه اگر عین نجاست در آن چیز باشد، باید پیش از تابیدن آفتاب آن را بر طرف کنند و یا عین نجاست به سبب تابیدن آفتاب برطرف شود. سوّم: آنکه چیزی از تابیدن آفتاب جلوگیری نکند، پس اگر آفتاب از پشت پرده یا ابر و مانند اینها بتابد و چیز نجس را خشک کند، آن چیز پاک نمی شود، ولی اگر ابر به قدری نازک باشد که از تابیدن آفتاب جلوگیری نکند اشکال ندارد. چهارم: آنکه آفتاب به تنهایی چیز نجس را خشک کند پس اگر مثلاً چیز نجس به واسطه باد و آفتاب خشک شود پاک نمی گردد، ولی اگر باد به قدری کم باشد که نگویند به خشک شدن چیز نجس کمک کرده اشکال ندارد. پنجم: آنکه مابین روی زمین یا ساختمان که آفتاب به آن می تابد با داخل آن، هوا یا جسم دیگری فاصله نباشد ولی اگر شیشه فاصله باشد و صدق خشک شدن به وسیله آفتاب در این مورد حاصل شود ممکن است قائل به طهارت در این صورت هم شد لکن چون به حسب موازین
علمی تمام اجزاء آفتاب از شیشه عبور نمی کند لذا التزام به طهارت به وسیله آفتاب از پشت شیشه محل تأمل است و همچنین است نسبت به آینه.
مسأله 194- آفتاب حصیر نجس را پاک می کند و همچنین درخت و گیاه به واسطه آفتاب پاک می شود.
مسأله 195- اگر آفتاب به زمین نجس بتابد، بعد انسان شک کند که زمین موقع تابیدن آفتاب تر بوده یا نه، یا تری آن به واسطه آفتاب خشک شده یا نه، آن زمین نجس است، و همچنین است اگر شک کند که پیش از تابش آفتاب، عین نجاست از آن برطرف شده یا نه، یا شک کند که چیزی مانع تابش آفتاب بوده یا نه هرچند استصحاب حالات سابقه در هر یک از آنها قابل تأمل است.
مسأله 196- اگر آفتاب به یک طرف دیوار نجس بتابد، طرفی که آفتاب به آن نتابیده پاک نمی شود.