آیت الله العظمی سید حسین بروجردی
مرجع تقلید شیعه
اشاره
اوّل: آن که بالغ باشد.
دوم: آن که عاقل و آزاد باشد.
سوم: به واسطه ی رفتن به حج مجبور نشود کار حرامی را انجام دهد، یا عمل واجبی را که از حج مهم تر است ترک نماید، پس اگر مجبور باشد از راه غصبی برود و راه دیگری هم نباشد، نباید حج برود.
چهارم: آن که مستطیع باشد و مستطیع بودن به چند چیز است:
اوّل: آن که توشه ی راه و مرکب سواری یا مالی که بتواند آنها را تهیه کند داشته باشد.
دوم: سلامت مزاج و توانایی آن را داشته باشد که بتواند مکه رود و حج را به جا آورد.
سوم: در راه مانعی از رفتن نباشد و اگر راه بسته باشد، یا انسان بترسد که در راه جان یا عِرض او از بین برود، یا مال او را ببرند، حج بر او واجب نیست، ولی اگر از راه دیگری بتواند برود، اگر چه دورتر باشد باید از آن راه برود.
چهارم: به قدر به جا آوردن اعمال حج وقت داشته باشد.
پنجم: مخارج کسانی را که خرجی آنان بر او واجب است، مثل زن و بچّه و مخارج کسانی را که مردم خرجی دادن به آنها را لازم می دانند، داشته باشد.
ششم: بعد از برگشتن کسب، یا زراعت، یا عایدی ملک، یا راه دیگری برای معاش خود داشته باشد که مجبور نشود به زحمت زندگی کند.