آیه الله العظمی محمد تقی بهجت
مرجع تقلید شیعه
موارد فسخ عقد
«1927» اگر مرد بعد از عقد بفهمد که زن یکی از این هفت عیب را دارد، می تواند عقد را به هم بزند:
1- دیوانگی. 2- بیماری خوره. 3- بیماری برص. 4- کوری.
5- شل بودن، به طوری که معلوم باشد. 6- افضا شده باشد؛ یعنی مجرای بول و حیض یا مجرای حیض و غائط او یکی شده باشد، ولی اگر مجرای حیض و غائط او یکی شده باشد، به هم زدن عقد مشکل است و باید احتیاط شود.
7- گوشت یا استخوان یا غده ای در فرج او باشد، که مانع نزدیکی شود.
«1928» اگر زن بعد از عقد بفهمد که شوهر او دیوانه است، یا آلت مردی ندارد، یا عِنّین است و نمی تواند نزدیکی نماید، یا بیضه های او را کشیده اند، می تواند عقد را به هم بزند.
«1929» اگر مرد یا زن، به سبب یکی از عیوب که در دو مسأله قبل گفته شد عقد را بهم بزند، از هم جدا می شوند و طلاق لازم نیست.
«1930» اگر به علّت آن که مرد عِنّین است و نمی تواند نزدیکی کند، زن عقد را
به هم بزند، شوهر باید نصف مهر را بدهد، ولی اگر به علّت یکی از عیوب دیگر که گفته شد، مرد یا زن عقد را به هم بزند، چنانچه مرد با زن نزدیکی نکرده باشد، چیزی بر او نیست و اگر نزدیکی کرده، باید تمام مهر را بدهد.