آیت الله شیخ عباس محفوظی
مرجع تقلید شیعه
موارد استثناء بدن و لباس نمازگزار
مسأله 712 : در چهار صورت که تفصیل آنها بعداً گفته می شود اگر بدن یا لباس نمازگزار نجس باشد نماز او صحیح است:
1 به واسطه زخم یا جراحت یا دملی که در بدن او است، لباس یا بدنش به خون آلوده شده باشد
2 بدن یا لباس او به مقدار کمتر از دِرهم که تقریباً به اندازه بند سر انگشت سبابه انگشت شهادت می شود به خون آلوده باشد
3 ناچار باشد با بدن یا لباس نجس نماز بخواند
4 لباس های کوچک او مانند جوراب و عرقچین نجس باشد
احکام این چهار صورت به تفصیل در مسائل بعد گفته می شود
مسأله 713 : اگر در بدن یا لباس نمازگزار خون زخم یا جراحت یا دمل باشد چنانچه طوریست که آب کشیدن بدن یا لباس یا عوض کردن لباس برای بیشتر مردم سخت است تا وقتی که زخم یا جراحت یا دمل خوب نشده است می تواند با آن خون نماز بخواند و اگر طوریست که برای مردم آب کشیدن آن سخت نیست ولی برای شخص او سخت و مشکل است صحت نماز با این لباس یا بدن خالی از وجه نیست و همچنین است اگر چرکی که با خون بیرون آمده یا دوایی که روی زخم گذاشته اند و نجس شده در بدن یا لباس او باشد
مسأله 714 : اگر خون بریدگی و زخمی که به زودی خوب می شود و شستن آن آسان است، در بدن یا لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است.
مسأله 715 : اگر جایی از بدن یا لباس که با زخم فاصله دارد، به رطوبت زخم نجس شود، جایز نیست با آن نماز بخواند. ولی مقداری از بدن یا لباس که معمولا به رطوبت زخم آلوده می شود، نماز خواندن با آن مانعی ندارد.
مسأله 716 : اگر از بواسیری که دانه های آن بیرون نباشد یا زخمی که توی دهان و بینی و مانند اینها است خونی به بدن یا لباس برسد بنا بر اظهر نمی تواند با آن نماز بخواند مگر اینکه عرفاً مضطر و مجبور باشد با همین بدن یا لباس نماز بخواند یا برای شخص او آب کشیدن یا تعویض آنها مشکل و سخت باشد و اما خون بواسیری که دانه های آن بیرون است و یا اینکه در داخل بوده ولی مثل بواسیری که در بیرون است بدن یا لباسش رانجس می کند بدون اشکال نماز خواندن با آن جایز است
مسأله 717 : کسی که بدنش زخم است اگر در بدن یا لباس خود خونی که بیشتر از دِرهم است ببیند و نداند از زخم است یا خون دیگر بنا بر اظهر جایز است با آن نماز بخواند
مسأله 718 : اگر سر سوزنی خون سگ، خوک، کافر، مردار و حیوان حرام گوشت بنا بر احوط، در بدن یا لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است و بنا بر احتیاط خون حیض نفاس استحاضه نیز چنین است ولی خون های دیگر مثل خون بدن انسان یا خون حیوان حلال گوشت اگر چه در چند جای بدن و لباس باشد در صورتی که روی هم کمتر از دِرهم باشد نماز خواندن با آن اشکال ندارد
مسأله 719 : اگر چند زخم در بدن باشد چنانچه می شود آنها را موقع آب کشیدن جدای از یکدیگر تطهیر کرد و برای آن شخص مشکل نباشد، هر کدام یک زخم حساب می شود، اگر چه زخم ها نزدیک به هم باشد و هر کدام که خوب شد باید بدن یا لباس را از خون آن آب کشید.
مسأله 720 : باید مجموع خونی که در لباس است از مقدار یک درهم بیشتر نباشد، بنا بر این خونی که به پشت لباس رسیده یا به آستر لباس هم سرایت کرده جداگانه حساب می شود و باید مجموع جاهایی را که خونی شده، در نظر گرفت که اگر از یک درهم کمتر بود، مانعی ندارد و گرنه باید آب کشیده یا تعویض شود.
مسأله 721 : اگر خون بدن یا لباس کمتر از درهم باشد و رطوبتی به آن برسد که اطراف را آلوده کند، در صورتی که خون و رطوبتی که به آن رسیده، به اندازه درهم نباشد، بنا بر اظهر نماز صحیح است.
مسأله 722 : اگر بدن یا لباس خونی نشود، ولی با رطوبت به خون برسد و نجس شود اگر مقداری که نجس شده کمتر از درهم باشد، بنا بر اظهر می شود با آن نماز خواند
مسأله 723 : اگر خونی که در بدن یا لباس است کمتر از درهم باشد و نجاست دیگری به آن برسد مثلا یک قطره بول روی آن بریزد و به بدن یا لباس برسد، نماز خواندن با آن جایز نیست
مسأله 724 : اگر لباس های کوچک نمازگزار مثل عرقچین و جوراب که نمی شود با آنها عورت را پوشانید نجس باشد چنانچه از مردار و حیوان نجس العین درست نشده باشد نماز با آن صحیح است و بنا بر احتیاط باید از سایر حیوانات حرام گوشت نیز درست نشده باشد و یا با رطوبت با آنها ملاقات نکرده باشد و اگر با انگشتر نجس نماز بخواند اشکال ندارد
مسأله 725 : چیز نجس مانند دستمال و کلید و چاقوی نجس جایز است
همراه نمازگزار باشد و اگر لباسی که ساتر عورت نیست همراه او باشد ولی آن را نپوشیده و نجس است نماز با آن اشکال ندارد و اگر ساتر عورت باشد احوط اجتناب است
مسأله 726 : اگر می داند خونی که در بدن یا لباس او است، کمتر از درهم است ولی احتمال می دهد از خون هایی باشد که نماز را باطل می کند، جایز است که با آن خون نماز بخواند و شستن لازم نیست.
مسأله 727 : اگر خونی که در لباس یا بدن است کمتر از درهم باشد و نداند که از خون هاییست که نماز با آن باطل است و نماز بخواند و بعد معلوم شود که از خون هایی بوده که نماز با آن باطل است، اعاده نماز لازم نیست؛ و همچنین است اگر اعتقاد پیدا کند که کمتر از درهم است و نماز بخواند و بعد معلوم شود که به مقدار درهم یا بیشتر بوده که در این صورت نیز اعاده لازم نیست.