آیت الله شیخ عباس محفوظی
مرجع تقلید شیعه
خوردنیها و آشامیدنیها
مسأله 2106 : خوردن گوشت مرغی که مثل شاهین چنگال دارد حرام است و خوردن گوشت هُدهُد مکروه می باشد و همچنین پرستو بنا بر اظهر
مسأله 2107 : اگر چیزی را که روح دارد از حیوان زنده جدا نمایند، مثلا دنبه یا مقداری گوشت از گوسفند زنده ببرند، نجس و حرام می باشد.
مسأله 2108 : خوردن پنج چیز از حیوانی که حلال گوشت است و به دستور شرع آن را سر بریده اند حرام است که عبارتند از:
1 طحال سپرز .
2 نری
3 دنبلان
4 خون
5 فضله و سرگین
مسأله 2109 : هرچه در نظر مردم جزء چیزهای خبیث باشد و متعارف مردم از آنها متنفّر باشند، خوردن آنها حرام است و بنا بر احتیاط واجب باید از خوردن ده چیز اجتناب کرد، اگر چه جزء چیزهای خبیث نباشند، که عبارتند از:
1 مثانه بول دان .
2 زَهره دان.
3 بچه دان.
4 فرج.
5 غُدد که آنها را دُشْوِل هم می گویند
6 نخاع مغز حرام ، که داخل ستون فقرات و گردن است
7 نخود مغز و آن چیزیست در مغز به شکل نخود .
8 چیزی که در میان سُم است و به آن ذات الاشاجع هم می گویند
9 حدقه چشم
10 پِی دو طرف تیره پشت
مسأله 2110 : خوردن کمی از تربت حضرت سید الشهداء ( علیه السلام ) برای شفا به اندازه یک نخود، که از قبر مطهر آن حضرت یا از اطراف آن برداشته باشند، اشکال ندارد و مظنون این است که خوردن تربت حضرت رسول اکرم (صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) و سایر ائمه طاهرین ( علیهم السلام ) برای شفا، در این حکم مثل تربت امام حسین ( علیه السلام ) باشد اگر چه احوط این است که آن را در آب مخلوط کنند به طوری که مستهلک شود و خوردن گِل داغستان و گِل اَرمَنی برای معالجه، اگر علاج منحصر به خوردن آنها باشد، بنا بر اظهر اشکال ندارد
مسأله 2111 : خوردن گوشت اسب و قاطر و الاغ مکروه است و اگر کسی با آنها وطی کند، یعنی نزدیکی نماید، حرام می شوند و باید آنها را از شهر بیرون ببرند و در جای دیگر بفروشند.
مسأله 2112 : خرگوش و سوسمار و همه حشرات، حرام گوشت هستند.
مسأله 2113 : اگر نَعوذُ بِالله با گاو، گوسفند و شتر نزدیکی کنند، بول و سرگین آنها نجس می شود و آشامیدن شیر و خوردن گوشت آنها هم حرام است و باید بدون آن که تأخیر بیفتد آن حیوان را بکشند و بسوزانند و کسی که با آن وطی کرده پول آن را به صاحبش بدهد
مسأله 2114 : آشامیدن شراب حرام و در بعضی از روایات بزرگترین گناه شمرده شده است و اگر کسی آن را حلال بداند، در صورتی که ملتفت باشد که لازمه حلال دانستن آن تکذیب خدا و پیغمبر (صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) می باشد، کافر است. از حضرت امام جعفر صادق ( علیه السلام ) روایت شده است که فرمودند:
«شراب ریشه بدی ها و منشأ گناهان است و کسی که شراب می خورد عقل خود را از دست می دهد و در آن موقع خدا را نمی شناسد و از هیچ گناهی باک ندارد و احترام هیچ کس را نگه نمی دارد و حق خویشان نزدیک را رعایت نمی کند و از زشتی های آشکار رو نمی گرداند و روح ایمان و خداشناسی از او بیرون می رود و روح ناقص خبیثی که از رحمت خدا دور است در او می ماند و خدا و فرشتگان و پیغمبران و مؤمنین او را لعنت می کنند و تا چهل روز نماز او قبول نمی شود و روز قیامت روی او سیاه است و زبان از دهانش بیرون می آید و آب دهان او به سینه اش می ریزد و فریاد تشنگی او بلند است».
مسأله 2115 : سر سفره ای که در آن شراب می خورند اگر انسان یکی از آنان حساب شود بنا بر احتیاط واجب نباید نشست و از چیز خوردن از آن سفره هم باید اجتناب کرد