حضرت آیت الله حاج میرزا یدالله دوزدوزانی تبریزی
مرجع تقلید شیعه
8. کافر
مسأله 107 ) کافر یعنی کسی که منکر خدا است یا برای خدا شریک قرار می دهد یا پیغمبری حضرت خاتم الأَنبیاء حضرت محمد 9 را قبول ندارد، نجس است همچنین غُلات (کسانی که یکی از معصومان: را خدا خوانده یا بگویند خدا در یکی از آنان حلول کرده) و خوارج و نواصب (یعنی کسانی که با معصومان: اظهار دشمنی کنند) نجس اند. اهل کتاب یعنی یهودیان و مسیحیان بنابراحتیاط نجس می باشند. کسی که یکی از ضروریات دین مانند نماز و روزه را که تمام مسلمانان آن ها را جزء دین اسلام می دانند انکار کند، چنانچه انکارش عرفاً ظهور در انکار رسالت حضرت پیامبر(ص) داشته باشد، نجس می شود، بلکه اگر ظهور در انکار رسالت هم نداشته باشد، بنابراحتیاط مستحب باید از وی پرهیز کرد.
مسأله 108 ) تمام بدن کافر حتی مو و ناخن و رطوبت های او نجس است.
مسأله 109 ) اگر پدر و مادر و جد و جده نزدیک بچه نابالغ کافر باشند، بچه هم نجس است. اگر یکی از این ها مسلمان باشد، بچه پاک است. مگر آن که ممیّز بوده و اظهار کفر کند. اگر طفل ممیّز اظهار اسلام نماید، پاک می باشد، هرچند پدر و مادر و جد و جده وی کافر باشند.
مسأله 110 ) کسی که معلوم نیست مسلمان است، چنانچه سابقاً کافر بوده، نجس است. چنانچه سابقاً مسلمان بوده، پاک بوده و سایر احکام مسلمان را داراست. چنانچه حالت سابقه او معلوم نباشد، پاک می باشد ولی احکام دیگر مسلمان را ندارد. مثلاً نمی تواند زن مسلمان بگیرد و باید در قبرستان مسلمانان دفن نشود، مگر آن که در سرزمین اسلام باشد که ظاهراً تمام احکام مسلمان بر وی بار می شود.
مسأله 111 ) شخصی که به یکی از معصومان: از روی دشمنی دشنام دهد، نجس است. بلکه بنابراحتیاط، از کسی که بدون دشمنی هم دشنام دهد، پرهیز شود.