آیت الله حاج شیخ محمد رحمتی
مرجع تقلید شیعه
احکام کفالت
مسأله2441_ کفالت آن است که انسان متعهد شود هر وقت طلب کار یا صاحب حق، بدهکار یا کسی را که ادعاء حقی بر او ثابت شده خواست، به دست او بدهد یا نزد حاکم برساند و به کسی که این طور متعهد می شود کفیل می گویند.
مسأْله2442_ کفالت در صورتی صحیح است که کفیل به هر لفظی اگرچه عربی نباشد یا به عملی به طلب کار یا صاحب حقّ بفهماند که من متعهدم هر وقت بدهکار خود و یا کس مورد دعوی را بخواهی به دست تو بدهم یا نزد حاکم حاضر سازم و طلب کار یا صاحب حقّ هم قبول نماید.
مسأله2443_ کفیل باید مکلّف و عاقل باشد و در مواردی سفیه ومفلّس نباشد و او را در کفالت مجبور نکرده باشند و بتواند کسی را که کفیل او شده حاضر نماید.
مسأله2444_ یکی از شش چیز، کفالت را به هم می زند:
«اول» کفیل بدهکار را به دست طلب کار بدهد.
«دوم» طلب طلب کار یا حق صاحب حقّ داده شود.
«سوم» طلب کار از طلب یا صاحب حقّ از حقّ خود بگذرد.
«چهارم» بدهکار یا کسی که باید حاضر شود، بمیرد.
«پنجم» طلب کار کفیل را از کفالت آزاد کند.
«ششم» مکفول خود را در اختیار مکفول له قرار دهد.
مسأْله2445_ اگر کسی به زور بدهکار را از دست طلب کار رها کند چنانچه طلب کار دسترسی به او نداشته باشد، کسی که بدهکار را رها کرده، باید او را به دست طلب کار بدهد. و می تواند بدهی او را بپردازد.