آیت الله سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی
مرجع تقلید شیعه
2 زمین
مسأله 184 زمین با پنج شرط کف پا و ته کفش نجس را پاک می کند: : اول:
آنکه زمین پاک باشد.
دوم:
آنکه خشک باشد.
سوم:
آنکه اگر عین نجاست مثل خون و بول، یا متنجس مثل گِلی که نجس شده؛ در کف پا و ته کفش است؛ به واسطه راه رفتن؛ یا مالیدن پا به زمین، یا به وسیله دیگر برطرف بشود. ولی بعداً روی زمین راه برود یا پا را بر آن بمالد.
چهارم:
آنکه زمین باید خاک، یا سنگ، یا آجرفرش و مانند آن باشد و با راه رفتن روی فرش، حصیر و سبزه، پا و ته کفش نجس پاک نمی شود.
پنجم:
بنا بر احتیاط واجب باید نجاست از راه رفتن روی زمین باشد؛ یا اینکه از زمین باشد؛ گرچه از راه رفتن نباشد.
بنا بر این پاک شدن کف پا و ته کفش که به غیرزمین نجس شده باشد به این وسیله مشکل است.
مسأله 185 : کف پا و ته کفش به واسطه راه رفتن روی آسفالت و زمینی که با چوب فرش شده پاک نمی شود.
مسأله 186 : برای پاک شدن کف پا و کف کفش، چنانچه در خبر است؛ پانزده ذراع، که تقریباً ده قدم می شود؛ یا بیشتر راه بروند؛ اگر چه به کمتر از پانزده ذراع، یا مالیدن پا به زمین، نجاست برطرف شود.
مسأله 187 : لازم نیست کف پا و ته کفش نجس تر باشد؛ بلکه اگر خشک هم باشد به راه رفتن پاک می شود.
مسأله 188 : بعد از آنکه کف پا و ته کفش نجس با راه رفتن به زمین پاک شد؛ مقداری از اطراف آن هم که معمولا به گِل آلوده می شود پاک می گردد؛ به شرطی که آن مقدار هم در راه رفتن به زمین برسد و آلودگی آن برطرف گردد.
مسأله 189 : کسی که با دست و زانو راه می رود؛ اگر کف دست، یا زانوی او نجس شود با راه رفتن پاک می گردد؛ گرچه خالی از اشکال نیست. همچنین است ته عصا، ته پای مصنوعی، نعل چهارپایان، چرخ اتومبیل و درشکه و مانند اینها.
مسأله 190 : اگر بعد از راه رفتن بو، یا رنگ، یا ذره های کوچکی از نجاست که دیده نمی شود و معمولا بدون آب زایل نمی شود؛ در کف پا یا ته کفش بماند اشکال ندارد و الا باید ذره های کوچک را نیز برطرف کند.
مسأله 191 : توی کفش و مقداری از کف پا که به زمین نمی رسد؛ به واسطه راه رفتن پاک نمی شود و پاک شدن کف جوراب به واسطه راه رفتن محل اشکال است؛ مگر اینکه جوراب از چرم و مانند آن باشد که به طور متعارف به جای کفش می پوشند؛ در این صورت به وسیله راه رفتن پاک می شود.