آیت الله سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی
مرجع تقلید شیعه
2 معدن
مسأله 1807 : اگر از معدن طلا، نقره، سرب، مس، آهن، نفت، ذغال سنگ، فیروزه، عقیق، زاج، نمک و معدن های دیگر، چیزی به دست آورد؛ در صورتی که به مقدار نصاب باشد باید خمس آن را بدهد.
مسأله 1808 : نصاب معدن گرچه از نقره باشد؛ (15) مثقال معمولی طلای سکه دار است که مساوی با (20) مثقال شرعی است؛ یعنی اگر قیمت چیزی که از معدن بیرون آمده پس از کم کردن مخارجی که برای آن شده به مقدار (15) مثقال طلای سکه دار برسد؛ خمس دارد و اگر کمتر باشد خمس ندارد.
مسأله 1809 : استفاده ای که از معدن برده اگر قیمت آن به مقدار (15) مثقال طلای سکه دار نرسد خمس آن در صورتی لازم است که به تنهایی، یا با منفعت های دیگر او از مخارج سالش زیاد بیاید.
مسأله 1810 : احتیاط واجب اینست که حکم معدن بر گچ، آهک، گِل سرخ و گِل سرشور جاری شود. پس اگر به حد نصاب برسد باید خمس آن را بدون خارج کردن هزینه سال بدهد.
مسأله 1811 : کسی که از معدن چیزی به دست می آورد باید خمس آن را بدهد؛ چه معدن روی زمین باشد یا زیر آن، در زمینی باشد که ملک است یا در جایی باشد که مالک ندارد.
مسأله 1812 : اگر نداند قیمت چیزی را که از معدن بیرون آورده به (15) مثقال طلای سکه دار می رسد یا نه، بنا بر احتیاط واجب چنانچه ممکن است باید به وزن، یا از راه دیگر قیمت آن را معلوم کند.
مسأله 1813 : اگر چند نفر چیزی از معدن بیرون آورند؛ چنانچه بعد از کم کردن مخارجی که برای آن کرده اند قیمت آن به (15) مثقال طلای سکه دار برسد؛ اگر چه سهم هر کدام آنها این مقدار نباشد؛ بنا بر احتیاط واجب باید خمس آن را بدهند.
مسأله 1814 : اگر معدن را که در ملک دیگری ست بدون اجازه مالک بیرون آورد؛ مال صاحب ملک است و چون صاحب ملک برای بیرون آوردن خرجی نکرده؛ در صورتی که به مقدار نصاب برسد باید خمس تمام آنچه را که از معدن بیرون آمده بدهد.