آیت الله سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی
مرجع تقلید شیعه
شک های مبطل
مسأله 1174 : شک هایی که نماز را باطل می کند از این قرار است:
اول:
شک در شماره رکعت های نماز دو رکعتی، مثل نماز صبح و نماز مسافر و نماز جمعه. ولی شک در شماره رکعت های نماز مستحب دو رکعتی و نماز احتیاط، نماز را باطل نمی کند؛ مگر اینکه طرف شکش باعث باطل شدن نماز احتیاط شود؛ مثل اینکه شک کند که رکعت دوم نماز احتیاط است یا سوم آن، در این صورت گذشته بر اینکه نماز احتیاط باطل می شود؛ اصل نماز هم باطل می شود؛ ولی احتیاط در این صورت آن است که بنا را بر دو بگذارد؛ نماز را تمام کند و بعد اصل نماز را دوباره بخواند.
دوم:
شک در شماره رکعت های نماز سه رکعتی.
سوم:
آنکه در نماز چهار رکعتی شک کند که یک رکعت خوانده یا بیشتر.
چهارم:
آنکه در نماز چهار رکعتی پیش از تمام شدن سجده دوم شک کند که دو رکعت خوانده یا بیشتر و تمام شدن سجده دوم به تمام شدن ذکر واجب آن است چنانچه خواهد آمد.
پنجم:
شک بین دو و پنج، یا دو و بیشتر از پنج، گرچه پس از تمام شدن سجده دوم باشد.
ششم:
شک بین سه و شش، یا سه و بیشتر از شش.
هفتم:
شک در رکعت های نماز که نداند چند رکعت خوانده است.
گرچه این صورت را فقها مستقلا از سایر شکوک مبطله ذکر کرده اند.
ولی تصویر اینکه انسان نداند اساساً چند رکعت خوانده درست نیست برای اینکه شک در رکعات قدر متیقن دارد ولو اینکه یک رکعت باشد؛ بنا بر
این بازگشت این شک، به یکی از شکوک مبطله است.
هشتم:
شک بین چهار و شش، یا چهار و بیشتر از شش، چه پیش از تمام شدن سجده دوم باشد یا بعد از آن.
مسأله 1175 : اگر یکی از شک های هشت گانه برای انسان پیش آید؛ نمی تواند نماز را به هم بزند؛ باید به مقداری که شکش پا برجا شد فکر کند سپس نماز را بشکند.