آیت الله سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی
مرجع تقلید شیعه
مستحبات و مکروهات سر بریدن حیوانات
مسأله 2637 : چنانچه بعض فقها (رضوان الله علیهم) فرموده اند چند چیز در سر بریدن حیوانات مستحب است:
اول:
هنگام سر بریدن گوسفند، بز و میش دو دست و یک پای آن را ببندند و پای دیگرش را باز بگذارند و پشم و موی آن را نگیرند تا سرد شود و هنگام سر بریدن گاو چهار دست و پایش را ببندند و دم آن را باز بگذارند و هنگام کشتن شتر در حال نشسته دو دست آن را از پایین تا زانو یا زیر بغل به یکدیگر ببندند و پاهایش را باز بگذارند؛ ولی در حالی که ایستاده شایسته است دست چپش بسته باشد و پرنده را بعد از سر بریدن رها کنند تا پر و بال بزند.
دوم:
پیش از کشتن حیوان آب جلوی آن بگذارند.
سوم:
کاری کنند که حیوان کمتر اذیت شود؛ مثلاً کارد را خوب تیز کنند و با عجله سر حیوان را ببرند.
چهارم:
حیوان کارد را نبیند.
پنجم:
حیوان را جابجا نکنند تا بمیرد.
ششم:
کسی که حیوان را می کشد رو به قبله باشد ولی گذشت احتیاط واجب آن است که رو به قبله باشد.
مسأله 2638 : بعض فقها (رضوان الله علیهم) چند چیز را در کشتن حیوانات مکروه شمرده اند:
اول:
در جایی حیوان را بکشند که حیوان دیگر آن را ببیند.
دوم:
کارد را پشت حلقوم فرو کنند و به طرف جلو بیاورند که حلقوم از پشت بریده شود؛ گذشت احتیاط اینست که این کار را نکنند.
سوم:
پیش از بیرون رفتن روح از بدن حیوان سرش را جدا کنند؛ گذشت که احتیاط واجب آن است که این کار را نکنند.
چهارم:
پیش از بیرون رفتن روح پوست حیوان را بکنند؛ گذشت احتیاط آن است که این کار را نکنند.
پنجم:
در شب یا پیش
از ظهر روز جمعه سر حیوان را ببرند؛ ولی در صورت احتیاج کراهت ندارد.
ششم:
خود انسان چهارپایی را که پرورش داده است بکشد.