آیت الله سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی
مرجع تقلید شیعه
3 استمنا
مسأله 1597 : اگر روزه دار استمنا کند یعنی با خود، یا با دیگری، به غیر از نزدیکی، کاری کند که منی از او بیرون آید روزه اش باطل می شود.
مسأله 1598 : اگر بی اختیار منی از او بیرون آید روزه اش باطل نیست. ولی اگر کاری کند که بی اختیار منی از او بیرون آید روزه اش باطل می شود؛ بلکه در این صورت اگر علم، یا اطمینان داشته باشد که از او منی خارج می شود؛ گرچه منی از او خارج نشود؛ روزه اش باطل می شود.
مسأله 1599 : هرگاه روزه دار بداند که در روز بخوابد محتلم می شود یعنی در خواب منی از او بیرون می آید بنا بر احتیاط مستحب نخوابد و اگر بخوابد روزه اش باطل نمی شود.
مسأله 1600 : اگر روزه دار در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار شود؛ واجب نیست از بیرون آمدن آن جلوگیری کند.
مسأله 1601 : روزه داری که محتلم شده می تواند بول کند و به دستوری که در مسأله (73) گفته شد؛ استبراء نماید؛ اگر چه بداند به واسطه بول یا استبراء کردن؛ باقی مانده منی از مجری بیرون می آید. ولی اگر غسل کرده باشد نمی تواند استبراء یا بول کند؛ در صورتی که بداند منی بیرون می آید.
مسأله 1602 : روزه داری که محتلم شده اگر بداند منی در مجری مانده و در صورتی که پیش از غسل بول نکند بعد از غسل منی از او بیرون می آید؛ بنا بر احتیاط واجب باید پیش از غسل بول کند و اگر بعد از غسل به اختیار خود بول کند و منی از او خارج شود؛ بنا بر احتیاط واجب روزه اش باطل می شود؛ بلکه خالی از وجه نیست.
مسأله 1603 : کسی که می داند اگر عمداً منی از خود بیرون آورد روزه اش باطل می شود؛ در صورتی که به قصد بیرون آمدن منی با کسی شوخی و بازی کند؛ روزه اش باطل می شود و باید قضای آن را به جا آورد اگر چه منی از او بیرون نیاید و اگر منی بیرون آید علاوه بر قضا، کفاره نیز بر او لازم می شود و در هر دو صورت در ماه رمضان، در بقیه روز از آنچه روزه را باطل می کند؛ خود داری نماید.
مسأله 1604 : اگر روزه دار بدون قصد بیرون آمدن منی با کسی بازی و شوخی کند؛ چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمی شود؛ اگر چه اتفاقاً منی بیرون آید روزه او صحیح است؛ ولی اگر اطمینان ندارد؛ اما عادتش این بوده که با مثل چنین کاری منی از او خارج می شود؛ در صورتی که منی از او بیرون آید روزه اش باطل است.