آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
(بول و غائط کردن)
مسأله 57 واجب است انسان وقت تخلى و مواقع دیگر، عورت خود را از کسانى که مکلفند، اگر چه مثل خواهر و مادر با او محرم باشند، و همچنین از دیوانه و بچه هاى ممیز که خوب و بد را مى فهمند، بپوشاند. ولى زن و شوهر لازم نیست عورت خود را از یکدیگر بپوشانند.
مسأله 58 لازم نیست با چیز مخصوصى عورت خود را بپوشاند. و اگر مثلاً با دست هم آن را بپوشاند کافى است.
مسأله 59 موقع تخلى باید طرف جلوى بدن یعنى شکم و سینه و زانوها رو به قبله و پشت به قبله نباشد.
مسأله 60 اگر موقع تخلى طرف جلوى بدن کسى رو به قبله یا پشت به قبله باشد و عورت را از قبله بگرداند کفایت نمى کند. و اگر جلوى بدن او رو به قبله یا پشت به قبله نباشد، احتیاط واجب آن است که عورت را رو به قبله یا پشت به قبله ننماید.
مسأله 61 احتیاط مستحب آن است که طرف جلوى بدن در موقع استبراء که احکام آن بعداً گفته مى شود، و موقع تطهیر مخرج بول و غائط رو به قبله یا پشت به قبله نباشد.
مسأله 62 اگر براى آنکه نامحرم او را نبیند، مجبور شود رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند، باید رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند. و نیز اگر از راه دیگر ناچار باشد که رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند مانعى ندارد.
مسأله 63 رعایت احتیاط به اینکه بچه را در وقت تخلى رو به قبله یا پشت به قبله ننشانند لازم نیست، مگر آن که از راه دیگرى حرام شود. ولى اگر خود بچه بنشیند جلوگیرى از او واجب نیست.
مسأله 64 در چهار جا تخلى حرام است: اول در کوچه هاى بن بستى که مالک دارد، در صورتى که صاحبانش اجازه نداده باشند و نیز در کوچه هاى غیر بن بست در صورت اضرار به عابرین. دوم در ملک کسى که اجازه تخلى نداده است. سوم در جائى که براى عده مخصوصى وقف شده است مثل بعضى از مدرسه ها. چهارم روى قبر مؤمنین در صورتى که بى احترامى به آنان باشد.
مسأله 65 در سه صورت مخرج غائط فقط با آب پاک مى شود: اول آنکه با غائط نجاست دیگرى مثل خون بیرون آمده باشد. دوم آنکه نجاستى از خارج به مخرج غائط رسیده باشد. سوم آنکه اطراف مخرج بیشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد. و در غیر این سه صورت مى شود مخرج را با آب شست و یا به دستورى که بعداً گفته مى شود، با پارچه و سنگ و مانند اینها پاک کرد، اگر چه شستن با
آب بهتر است.
مسأله 66 مخرج بول با غیر آب پاک نمى شود. و د ر کر و جارى اگر بعد از برطرف شدن بول یک مرتبه بشویند کافى است، ولى با آب قلیل باید دو مرتبه شست بنابر احتیاط واجب و بهتر آن است که سه مرتبه شسته شود.
مسأله 67 اگر مخرج غائط را با آب بشویند، باید چیزى از غائط در آن نماند. ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد، و اگر در دفعه اول طورى شسته شود که ذره اى از غائط در آن نماند، دوباره شستن لازم نیست.
مسأله 68 با سنگ و کلوخ و مانند اینها اگر خشک و پاک باشند مى شود مخرج غائط را تطهیر کرد و چنانچه رطوبت کمى داشته باشند که به مخرج نرسد اشکال ندارد، ولى باید از سه دفعه کمتر نباشد اگر چه به یک مرتبه یا دو مرتبه مخرج پاکیزه شود.
مسأله 69 احتیاط واجب آن است که سنگ یا پارچه اى که غائط را با آن برطرف مى کنند، سه قطعه باشد مگردر سنگهاى بزرگ ذوالجهات و پارچه هاى دراز که یک قطعه کافى است و اگر با سه قطعه برطرف نشود، باید به قدرى اضافه نمایند تا مخرج کاملاً پاکیزه شود، ولى باقى ماندن ذره هاى کوچکى که دیده نمى شود اشکال ندارد.
مسأله 70 پاک کردن مخرج غائط با چیزهائى که احترام آنها لازم است مانند کاغذى که اسم خدا و پیغمبران بر آن نوشته شده حرام است. و با استخوان و سرگین هم نباید مخرج غائط را پاک کرد. و اگر کسى با اینها غائط را
برطرف کند، معصیت کرده ولى مخرج پاک مى شود.
مسأله 71 اگر شک کند که مخرج را تطهیر کرده یا نه، اگر چه همیشه بعد از بول یا غائط فوراً تطهیر مى کرده، احتیاط واجب آن است که تطهیر نماید.
مسأله 72 اگر بعد از نماز شک کند که قبل از نماز، مخرج را تطهیر کرده یا نه. نمازى که خوانده صحیح است، ولى براى نمازهاى بعد باید تطهیر کند.