آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
راه ثابت شدن نجاست
مسأله 122 نجاست هر چیز از سه راه ثابت مى شود: اول آنکه خود انسان یقین کند چیزى نجس است، و اگر گمان داشته باشد چیزى نجس است، لازم نیست از آن اجتناب نماید. بنابر این غذا خوردن در قهوه خانه ها و مهمانخانه هائى که مردمان لاابالى و کسانى که پاکى و نجسى را مراعات نمى کنند در آنها غذا مى خورند، اگر انسان یقین نداشته باشد، غذائى را که براى او آورده اند نجس است اشکال ندارد. دوم آنکه کسى که چیزى در اختیار او است بگوید آن چیز نجس است، مثلاً همسر انسان یا نوکر یا کلفت بگوید، ظرف یا چیز دیگرى که در اختیار او است نجس مى باشد بنابر اقوى باید از آن اجتناب نماید. سوم آنکه دو مرد عادل بگویند چیزى نجس است. و نیز اگر یک نفر عادل هم بگوید چیزى نجس است اگر از قول او اطمینان حاصل نشود، بنابر احتیاط واجب باید از آن چیز اجتناب کرد، والا واجب
است.
مسأله 123 اگر به واسطه ندانستن مسأله نجس بودن و پاک بودن چیزى را نداند مثلاً نداند عرق جنب از حرام پاک است یا نه، باید مسأله را بپرسد، ولى اگر با اینکه مسأله را مى داند، چیزى را شک کند پاک است یا نه، مثلاً شک کند آن چیز خون است یا نه یا نداند که خون پشه است یا خون انسان، پاک مى باشد.
مسأله 124 چیز نجسى که انسان شک دارد پاک شده یا نه، نجس است. و چیز پاک را اگر شک کند نجس شده یا نه، پاک است. و اگر هم بتواند نجس بودن یا پاک بودن آن را بفهمد لازم نیست وارسى کند.
مسأله 125 اگر بداند یکى از دو ظرف یا دو لباسى که از هر دوى آنها استفاده مى کند نجس شده و نداند کدام است، باید از هر دو اجتناب کند. ولى اگر مثلاً نمى داند لباس خودش نجس شده یا لباسى که هیچ از آن استفاده نمى کند و مال دیگرى است، از لباس خودش هم لازم نیست اجتناب نماید.