آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
احکام متفرقه طلاق
مسأله 2544 اگر با زن نامحرمى به گمان اینکه عیال خود او است نزدیکى کند، چه زن بداند که او شوهرش نیست، یا گمان کند شوهرش مى باشد، باید عده نگهدارد.
مسأله 2545 اگر با زنى که مى داند عیالش نیست زنا کند، چه زن بداند که آن مرد شوهر او نیست، یا گمان کند شوهرش مى باشد، لازم نیست عده نگهدارد، لکن در صورت دوّم احتیاط ترک نشود.
مسأله 2546 اگر مرد زنى را گول بزند که از شوهرش طلاق بگیرد و زن او شود، طلاق و عقد
آن زن صحیح است، ولى هر دو معصیت بزرگى کرده اند.
مسأله 2547 هر گاه زن در ضمن عقد با شوهر شرط کند که اگر شوهر مسافرت نماید، یا مثلاً شش ماه به او خرجى ندهد اختیار طلاق با او باشد، این شرط باطل است و همچنین است اگر شرط کند که اگر مرد مسافرت کند، یا مثلاً تا شش ماه خرجى ندهد، از طرف او براى طلاق خود وکیل باشد،] مگر به رضایت شوهرش خود را طلاق دهد[، زیرا که در وکالت تنجیز لازم است، و صحیحش آنست که مرد در ضمن عقد لازم، زن خود را وکیل نماید در مدت معینى، مثلاً از حین عقد ازدواج تا مدت پنجاه سال بر طلاق خودش، به شرط آنکه زن اعمال آن وکالت را ننماید و خود را طلاق ندهد، مگر بعد از آنکه مثلاً شوهرش مسافرت نماید، و یا مثلاً شش ماه نفقه او را ندهد.
مسأله 2548 زنى که شوهرش گم شده، اگر بخواهد به دیگرى شوهر کند، باید نزد مجتهد عادل برود، و به دستور او عمل نماید، و مجتهد براى او ضرب الاجل و تعیین مدت نماید تا چهار سال و در این مدت مجتهد مى نویسد یا شخصى مى فرستد به آن صقع و نواحى که در آنجا مفقود شده پس اگر معلوم شد که شوهر زنده است زن باید صبر کند، و اگر در بین چهار سال معلوم نشد، بعد از چهار سال مجتهد به ولى شوهر مى گوید: اگر شوهر مالى دارد نفقه زن را از آن مال بدهد و باید زن صبر کند و اگر مالى ندارد، پس
چنانچه ولى از مال خود بر او انفاق نماید نیز باید صبر کند، و چنانچه انفاق ننماید حاکم شرع امر مى نماید به ولى او که زن را طلاق دهد و زن چهار ماه و ده روز بعد از طلاق عده نگه مى دارد، و بعداً شوهر مى کند، و چنانچه اتفاقاً در بین عده شوهر آمد حق رجوع به زن دارد و اما اگر بعد از تمام شدن عده آمد حقى بر زن ندارد، و زن به هر که بخواهد ازدواج مى نماید.
مسأله 2549 پدر و جد پدرى دیوانه، مى توانند زن او را طلاق بدهند على الاظهر.
مسأله 2550 اگر پدر یا جد پدرى براى طفل خود زنى را صیغه کند، اگر چه مقدارى از زمان تکلیف بچه جزء مدت صیغه باشد، مثلاً براى پسر چهارده ساله خودش زنى را دو ساله صیغه کند، چنانچه صلاح بچه باشد، مى تواند مدت آن زن را ببخشد على الاظهر ولى زن دائمى او را نمى تواند طلاق دهد.
مسأله 2551 اگر از روى علاماتى که در شرع معین شده، مرد دو نفر را عادل بداند، و زن خود را پیش آنان طلاق دهد، دیگرى که آنان را عادل نمى داند بنابر اقوى نمى تواند آن زن را بعد از تمام شدن عده اش براى خود یا براى کس دیگر عقد کند.
مسأله 2552 اگر کسى زن خود را بدون اینکه او بفهمد طلاق دهد چنانچه مخارج او را مثل وقتى که زنش بوده بدهد، و مثلاً بعد از یکسال بگوید یکسال پیش تو را طلاق دادم و شرعاً هم ثابت کند، مى تواند چیزهائى
را که در آن مدت براى زن تهیه نموده و او مصرف نکرده است از او پس بگیرد، ولى چیزهائى را که مصرف کرده، نمى تواند از او مطالبه نماید.