آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
نیت زکات
مسأله 1964 انسان باید زکات را بقصد قربت یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و بنابر احتیاط واجب باید در نیت معین کند که آنچه را مى دهد زکات مال است، یا زکات فطره، ولى اگر مثلاً زکات گندم و جو بر او واجب باشد، لازم نیست معین کند چیزى را که مى دهد زکات گندم است یا زکات جو.
مسأله 1965 کسى که زکات چند مال بر او واجب شده، اگر مقدارى زکات بدهد و نیت هیچکدام آنها را نکند، چنانچه چیزى راکه داده همجنس یکى از آنها باشد، زکات همان جنس حساب مى شود. و اگر همجنس هیچکدام آنها نباشد، به همه آنها قسمت مى شود، پس کسى که زکات چهل گوسفند و زکات پانزده مثقال طلا بر او واجب است اگر مثلا یک گوسفند از بابت زکات بدهد و نیت هیچکدام آنها را نکند، زکات گوسفند حساب مى شود، ولى اگر مقدارى نقره بدهد، به زکاتى که براى گوسفند و طلا بدهکار است تقسیم مى شود.
مسأله 1966 اگر کسى را وکیل کند که زکات مال او را بدهد، موقعى که زکات را به آن وکیل مى دهد، بنابر احتیاط واجب باید نیت کند که آنچه را
وکیل او بعداً به فقیر مى دهد زکات باشد، وکیل هم وقتى که زکات را به فقیر مى دهد، باید از طرف مالک نیت زکات کند.
مسأله 1967 اگر مالک یا وکیل او بدون قصد قربت زکات را به فقیر بدهد و پیش از آنکه آن مال از بین برود، خود مالک نیت زکات کند، زکات حساب مى شود.