آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
پوشاندن بدن در نماز
مسأله 796 مرد باید در حال نماز، اگر چه کسى او را نمى بیند عورتین خود را بپوشاند، و بهتر است از ناف تا
زانو را هم بپوشاند.
مسأله 797 زن باید در موقع نماز، تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند و احتیاط مستحب آنست که کف
پا را هم بپوشاند، ولى پوشاندن صورت به مقدارى که در وضو شسته مى شود و دستها تا مچ و روى پاها تا مچ پا لازم
نیست. اما براى آنکه یقین کند که مقدار واجب را پوشانده است، باید مقدارى از اطراف صورت و قدرى پائین تر از مچ
را بپوشاند.
مسأله 798 موقعى که انسان قضاى سجده فراموش شده یا تشهد فراموش شده را بجا مى آورد، بلکه بنابر
احتیاط مستحب در موقع سجده
سهو هم، باید خود را مثل موقع نماز بپوشاند.
مسأله 799 اگر انسان عمداً، یا از روى ندانستن مسأله، در نماز عورتش را نپوشاند، نمازش باطل است.
مسأله 800 اگر در بین نماز بفهمد که عورتش پیدا است، باید آنرا بپوشاند و احتیاط مستحب آنست که نماز را
تمام کند و دوباره بخواند، خصوصاً اگر پوشانیدن آن احتیاج به وقت معتدّبه داشته باشد ولى اگر بعد از نماز بفهمد که
در نماز عورت او پیدا بوده، نمازش صحیح است.
مسأله 801 اگر در حال ایستادن لباسش عورت او را مى پوشاند ولى ممکن است در حال دیگر، مثلاً در حال
رکوع و سجود نپوشاند، چنانچه موقعى که عورت او پیدا مى شود، به وسیله اى آنرا بپوشاند نماز او صحیح است. ولى
احتیاط مستحب آنست که با آن لباس نماز نخواند.
مسأله 802 انسان مى تواند در نماز خود را به علف و برگ درختان بپوشاند، ولى احتیاط مستحب آنست
موقعى خود را با اینها بپوشاند که چیز دیگرى نداشته باشد.
مسأله 803 انسان در حال ناچارى مى تواند در نماز خود را با گل بپوشاند.
مسأله 804 اگر چیزى ندارد که در نماز خود را با آن بپوشاند، چنانچه احتمال دهد که پیدا مى کند، اقوى
اینست که نماز را تأخیر بیندازد و اگر چیزى پیدا نکرد، در آخر وقت مطابق وظیفه اش نماز بخواند. و چنانچه در اول
وقت نماز را رجاءاً بخواند و بعداً معلوم شود که تا آخر وقت لباس پیدا نمى کرده نماز او صحیح است.
مسأله 805 کسى که مى خواهد نماز بخواند، اگر براى پوشاندن خود حتى برگ درخت و علف و گل و لجن
نداشته
باشد و احتمال ندهد که تا آخر وقت چیزى پیدا کند که خود را با آن بپوشاند در صورتى که احتمال بدهد که
ناظر محترم او را مى بیند، باید نشسته نماز بخواند و براى رکوع و سجود باسر اشاره نماید و بهتر آنست که به قدرى خم
شود که عورتش پیدا نباشد و براى سجود کمى بیشتر از رکوع خم شود و مهر را بالا بیاورد و پیشانى را بر آن بگذارد، و
اگر اطمینان دارد که ناظر محترم او را نمى بیند، احتیاط مستحب آنست که دو نماز ایستاده بخواند و موقعى که ایستاده
است قُبل خود را با دست بپوشاند و در یکى از آن دو نماز، رکوع و سجود را بجا آورد و در دیگرى بجاى رکوع و سجود
با سر اشاره نماید و اقوى کفایت قسم دوم است.