آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
مواردى که لازم نیست بدن و لباس نمازگزار پاک باشد
مسأله 856 در سه صورت که تفصیل آنها بعداً گفته مى شود اگر بدن یا لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او
صحیح است: اول آنکه به واسطه زخم یا جراحت یا دملى که در بدن او است، لباس یا بدنش به خون آلوده شده
باشد. دوم آنکه بدن یا لباس او به مقدار کمتر از درهم (که تقریباً به اندازه یک اشرفى مى شود) به خون آلوده باشد.
سوم آنکه ناچار باشد با بدن یا لباس نجس نماز بخواند. و در دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او
صحیح است: اول آنکه لباسهاى کوچک
او مانند جوراب و عرقچین نجس باشد. دوم آنکه لباس زنى که پرستار بچه
خودش است نجس شده باشد، و احکام این پنج صورت مفصلاً در مسائل بعد گفته مى شود.
مسأله 857 اگر در بدن یا لباس نمازگزار، خون زخم یا جراحت یا دمل باشد، چنانچه طورى است که آب
کشیدن بدن یا لباس یا عوض کردن لباس براى او سخت است تا وقتى که زخم یا جراحت یا دمل خوب نشده است،
مى تواند با آن خون نماز بخواند. و همچنین است اگر چرکى که با خون بیرون آمده یا دوائى که روى زخم گذاشته اند و
نجس شده، در بدن یا لباس او باشد. بلکه اقوى صحت نماز است اگر چه بر او شستن سخت نباشد.
مسأله 858 اگر خون بریدگى و زخمى که به زودى خوب مى شود و شستن آن آسان است، در بدن یا لباس
نمازگزار باشد، نماز او باطل است.
مسأله 859 اگر جائى از بدن یا لباس که با زخم فاصله دارد، به رطوبت زخم نجس شود، جایز نیست با آن نماز
بخواند، ولى اگر مقدارى از بدن یا لباس که معمولاً به رطوبت زخم آلوده مى شود، به رطوبت آن نجس شود، نماز
خواندن با آن مانعى ندارد.
مسأله 860 اگر از زخمى که توى دهان و بینى و مانند اینها است، خونى به بدن یا لباس برسد، احتیاط واجب
آنست که با آن نماز نخواند، و با خون بو اسیرى که دانه هاى آن بیرون است، مى شود نماز خواند، بلکه بنابر اقوى در
صورتى که دانه هایش بیرون نباشد نیز مى شود با آن نماز خواند.
مسأله 861 کسى که بدنش زخم
است، اگر در بدن یا لباس خود خونى ببیند و نداند از زخم است یا خون
دیگر، جایز است که با آن نماز بخواند.
مسأله 862 اگر چند زخم در بدن باشد و بطورى نزدیک هم باشند که یک زخم حساب شود تا وقتى همه
خوب نشده اند، نماز خواندن با خون آنها اشکال ندارد ولى اگر به قدرى از هم دور باشند که هر کدام یک زخم حساب
شود، هر کدام که خوب شد، باید براى نماز، بدن و لباس را از خون آن آب بکشد.
مسأله 863 اگر مقدار سر سوزنى خون حیض یا خون سگ، یا خوک یا بقیه حیوانهاى حرام گوشت، در بدن یا
لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است و همچنین است خون نفاس و استحاضه و کافر و مردار على الاحوط. ولى
خونهاى دیگر مثل خون بدن انسان یا خون حیوان حلال گوشت اگر چه در چند جاى بدن و لباس باشد در صورتى که
روى هم کمتر از درهم باشد(که تقریباً به اندازه یک اشرفى مى شود) نماز خواندن با آن اشکال ندارد.
مسأله 864 خونى که به لباس بى آستر بریزد و به پشت آن برسد یک خون حساب مى شود، ولى اگر پشت آن،
جدا، خونى شود، و بهم متصل نشود، باید هر کدام را جدا حساب نمود. پس اگر خونى که در پشت و روى لباس است
روى هم کمتر از درهم باشد، نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد، نماز با آن باطل است.
مسأله 865 اگر خون، روى لباسى که آستر دارد بریزد و به آستر آن برسد و یا به آستر بریزد و روى لباس خونى
شود، و روى
لباس و آستر آن بهم متصل نباشد باید هر کدام را جدا حساب نمود. پس اگر خون روى لباس و آستر، کمتر
از درهم باشد، نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد، نماز با آن باطل است.
مسأله 866 اگر خون بدن یا لباس کمتر از درهم باشد و رطوبتى به آن برسد در صورتى که خون و رطوبتى که به
آن رسیده به اندازه درهم یا بیشتر شود و اطراف را آلوده کند، نماز با آن باطل است. بلکه اگر رطوبت و خون به اندازه
درهم نشود و اطراف را هم آلوده نکند، نماز خواندن با آن اشکال دارد.
مسأله 867 اگر بدن یا لباس خونى نشود ولى به واسطه رسیدن به خون نجس شود، اگر چه مقدارى که نجس
شده کمتر از درهم باشد، نمى شود با آن نماز خواند.
مسأله 868 اگر خونى که در بدن یا لباس است کمتر از درهم باشد و نجاست دیگرى به آن برسد، مثلاً یک
قطره بول روى آن بریزد نماز خواندن با آن جایز نیست.
مسأله 869 اگر لباسهاى کوچک نمازگزار مثل عرقچین و جوراب که نمى شود با آنها عورت را پوشانید نجس
باشد، چنانچه از مردار و حیوان حرام گوشت درست نشده باشد، نماز با آنها صحیح است، و نیز اگر با انگشترى نجس
نماز بخواند اشکال ندارد.
مسأله 870 جایز است که چیز نجس مانند دستمال و کلید و چاقوى نجس همراه نمازگزار باشد.
مسأله 871 زنى که پرستار بچه خود مى باشد چه پسر باشد و چه دختر و به بول او لباسش نجس شده و بیشتر
از یک لباس ندارد، هر گاه شبانه روزى یک مرتبه لباس
خود را آب بکشد، اگر چه تا روز دیگر لباسش به بول بچه نجس
شود، مى تواند با آن لباس نماز بخواند. ولى احتیاط مستحب آنست که لباس خود را طراف عصر براى نماز ظهر و عصر
آب بکشد.
مسأله 872 هر گاه لباس پرستار به بول بچه اى که از خودش نیست نجس شود، اگرچه روزى یک مرتبه آنرا آب
بکشد، چنانچه بعد از آن نجس شود نماز خواندن در آن لباس خالى از اشکال نیست.