آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
احکام جنابت
احکام جنابت
مسأله 351 به دو چیز انسان جنب مى شود. اول جماع. دوم بیرون آمدن منى، چه در خواب باشد یا بیدارى، کم باشد یا زیاد، با شهوت باشد، یا بى شهوت، با اختیار باشد یا بى اختیار.
مسأله 352 اگر رطوبتى از مرد خارج شود و نداند منى است یا بول یا غیر اینها، چنانچه با شهوت و جستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن، بدن سست شده، آن رطوبت حکم منى دارد و اگر هیچ یک از این سه نشانه یا بعضى از اینها را نداشته باشد حکم منى ندارد، ولى در مریض لازم نیست آن آب با جستن بیرون آمده باشد، بلکه اگر با شهوت بیرون آید و در موقع بیرون آمدن، بدن سست شود، در حکم منى است. لکن شرط بودن سست شدن بدن محل تأمل است.
مسأله 353 اگر از مردى که مریض نیست آبى بیرون آید که یکى از سه نشانه اى را که در مسأله پیش گفته شد داشته باشد و نداند نشانه هاى دیگر را داشته یا نه، چنانچه پیش از بیرون آمدن آن آب، وضو داشته غسل تنها کافى است و اگر وضو نداشته، باید غسل کند و بنابر احتیاط واجب وضو هم بگیرد.
مسأله 354 مستحب است انسان بعد از بیرون آمدن منى بول کند، و اگر بول
نکند و بعد از غسل رطوبتى از او بیرون آید، که نداند منى است یا رطوبت دیگر، حکم منى دارد.
مسأله 355 اگر انسان جماع کند و به اندازه ختنه گاه یا بیشتر داخل شود، در زن، بالغ باشند یا نابالغ، اگر چه منى بیرون نیاید هر دو جنب مى شوند. و تحقق جنابت به دخول در دبر محل اشکال است و احتیاط ترک نشود.
مسأله 356 اگر شک کند که به مقدار ختنه گاه داخل شده یا نه غسل بر او واجب نیست.
مسأله 357 اگر نعوذبالله حیوانى را وطى کند، یعنى با او نزدیکى نماید و منى از او بیرون آید غسل تنها کافى است، و اگر منى بیرون نیاید، چنانچه پیش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها کافى است، و اگر وضو نداشته احتیاط واجب آنست که غسل کند، وضو هم بگیرد.
مسأله 358 اگر منى از جاى خود حرکت کند و بیرون نیاید، یا انسان شک کند که منى از او بیرون آمده یا نه، غسل بر او واجب نیست.
مسأله 359 کسى که نمى تواند غسل کند ولى تیمم برایش ممکن است، بعد از داخل شدن وقت نماز هم مى تواند با عیال خود نزدیکى کند.
مسأله 360 اگر در لباس خود منى ببیند و بداند که از خود او است و براى آن غسل نکرده، باید غسل کند و نمازهائى را که یقین دارد، بعد از بیرون آمدن آن منى خوانده قضا کند، ولى نمازهائى را که احتمال مى دهد، بعد از بیرون آمدن آن منى خوانده، لازم نیست قضا نماید.
چیزهائى که بر جنب حرام است
مسأله 361 پنج چیز بر
جنب حرام است:
اول رساندن جائى از بدن به خط قرآن، یا به اسم خدا و اما اسم پیغمبران و امامان علیهم السلام را بنابر احتیاط مستحب مس ننماید.
دوم رفتن در مسجد الحرام و مسجد پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم اگر چه از یک در داخل و از در دیگر خارج شود.
سوم توقف در مساجد دیگر و همچنین حرم امامان علیهم السلام بنابر احتیاط واجب ولى اگر از یک در داخل و از در دیگر خارج شود، یا براى برداشتن چیزى برود مانعى ندارد.
چهارم داخل شدن در مسجد به قصد گذاشتن چیزى در آن، بلکه بنا بر احتیاط واجب گذاشتن چیزى در آن اگر چه بدون داخل شدن هم باشد.
پنجم خواندن سوره اى که سجده واجب دارد و آن چهار سوره است:
اول سوره سىودوم قرآن(آلم تنزیل) دوم سوره چهل و یکم(حم سجده) سوم سوره پنجاه و سوم (والنجم) چهارم سوره نود و ششم(إقرء) و اگر یک حرف از این چهار سوره را هم بخواند حرام است.
چیزهائى که بر جنب مکروه است
مسأله 362 نه چیز بر جنب مکروه است:
اول و دوم خوردن و آشامیدن ولى اگر وضو بگیرد یا دستها را بشوید مکروه نیست. سوم خواندن بیشتر از هفت آیه از سوره هائى که سجده واجب ندارد.
چهارم رساندن جائى از بدن به جلد و حاشیه و بین خطهاى قرآن.
پنجم همراه داشتن قرآن. ششم خوابیدن ولى اگر وضو بگیرد یا به واسطه نداشتن آب، بدل از غسل تیمم کند مکروه نیست. هفتم خضاب کردن به حنا و مانند آن. هشتم مالیدن روغن
به بدن. نهم جماع کردن، بعد از آنکه محتلم شده، یعنى در خواب منى از او بیرون آمده است.
غسل جنابت
مسأله 363 غسل جنابت به خودى خود مستحب است و براى خواندن نماز واجب و مانند آن واجب مى شود، ولى براى نماز میت و سجده شکر و سجده هاى واجب قرآن غسل جنابت لازم نیست، اگر چه براى نماز میت احوط است.
مسأله 364 لازم نیست در وقت غسل، نیت کند که غسل واجب یا مستحب مى کنم و اگر فقط به قصد قربت یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم غسل کند کافى است.
مسأله 365 اگر یقین کند وقت نماز شده و نیت غسل واجب کند بعد معلوم شود که پیش از وقت غسل کرده، غسل او صحیح است.
مسأله 366 غسل را چه واجب باشد و چه مستحب به دو قسم مى شود انجام داد ترتیبى و ارتماسى.
مسأله 367 در غسل ترتیبى باید به نیت غسل، اول سر و گردن، بعد طرف راست، بعد طرف چپ بدن را بشوید، و اگر عمداً یا از روى فراموشى یا به واسطه ندانستن مسأله به این ترتیب عمل نکند غسل او باطل است.
مسأله 368 نصف ناف و نصف عورت را باید با طرف راست بدن و نصف دیگر را باید با طرف چپ بشوید، بلکه بهتر است تمام ناف و عورت با هر دو طرف شسته شود.
مسأله 369 براى آنکه یقین کند هر سه قسمت یعنى سر و گردن و طرف راست و طرف چپ را کاملاً غسل داده باید هر قسمتى را که مى شوید مقدارى از قسمتهاى دیگر را
هم با آن قسمت بشوید، بلکه احتیاط مستحب آنست که تمام طرف راست گردن را با طرف راست بدن و تمام طرف چپ گردن را با طرف چپ بدن بشوید.
مسأله 370 اگر بعد از غسل بفهمد جائى از بدن را نشسته و نداند کجاى بدن است، باید دوباره غسل کند.
مسأله 371 اگر بعد از غسل بفهمد مقدارى از بدن را نشسته، چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار کافى است. و اگر از طرف راست باشد باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف چپ را بشوید، و اگر از سر و گردن باشد باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف راست و بعد طرف چپ را بشوید.
مسأله 372 اگر پیش از تمام شدن غسل، در شستن مقدارى از طرف چپ شک کند، شستن همان مقدار کافى است، ولى اگر در شستن مقدارى از طرف راست شک کند، باید بعد از شستن آن مقدار، طرف چپ را هم بشوید، و اگر در شستن مقدارى از سر و گردن شک کند، باید بعد از شستن آن، دوباره طرف راست و طرف چپ را بشوید.