آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
احکام رهن
مسأله 2308 رهن آنست که بدهکار مقدارى از مال خود را نزد طلبکار بگذارد که اگر طلب او را ندهد، طلبش را از آن مال بدست آورد.
مسأله 2309 در رهن لازم نیست صیغه بخوانند، و همین قدر که بدهکار مال خود را به قصد گرو به طلبکار بدهد و طلبکار هم به همین قصد بگیرد رهن صحیح است.
مسأله 2310 گرو دهنده و کسى که مال را گرو مى گیرد، باید مکلف و عاقل
باشند و کسى آنها را مجبور نکرده باشد، و نیز باید سفیه نباشند یعنى مال خود را در کارهاى بیهوده مصرف نکنند.
مسأله 2311 انسان مالى را مى تواند گرو بگذارد که شرعاً بتواند در آن تصرف کند، و اگر مال کس دیگر را گرو بگذارد، در صورتى صحیح است که صاحب مال بگوید به گرو گذاشتن راضى هستم.
مسأله 2312 چیزى را که گرو مى گذارند، باید خرید و فروش آن صحیح باشد، پس اگر شراب و مانند آنرا گرو بگذارند، درست نیست.
مسأله 2313 استفاده چیزى را که گرو مى گذارند، مال کسى است که آنرا گرو گذاشته است.
مسأله 2314 طلبکار و بدهکار نمى توانند مالى را که گرو گذاشته شده، بدون اجازه یکدیگر ملک کسى کنند، مثلاً ببخشند یا بفروشند، ولى اگر یکى از آنان آنرا ببخشد یا بفروشد، بعد دیگرى بگوید راضى هستم اشکال ندارد.
مسأله 2315 اگر طلبکار چیزى را که گرو برداشته با اجازه بدهکار بفروشد، پول آن هم مثل خود مال، گرو مى باشد.
مسأله 2316 اگر موقعى که باید بدهى خود را بدهد، طلبکار مطالبه کند و او ندهد، طلبکار مى تواند مالى را که گرو برداشته بفروشد و طلب خود را بردارد و باید بقیه را به بدهکار بدهد، ولى اگر به حاکم شرع دسترسى دارد، باید براى فروش آن از حاکم شرع اجازه بگیرد.
مسأله 2317 اگر بدهکار غیر از خانه اى که در آن نشسته و چیزهائى که مانند اثاثیه خانه محل احتیاج او است، چیز دیگرى نداشته باشد، طلبکار نمى تواند طلب خود را از او مطالبه کند، ولى اگر مالى را
که گرو گذاشته خانه و اثاثیه هم باشد، طلبکار مى تواند بفروشد و طلب خود را بردارد.