آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
کفاره روزه
مسأله 1669 کسى که کفاره روزه رمضان بر او واجب است، باید یک بنده آزاد کند، یا به دستورى که در مسأله بعد گفته مى شود دو ماه روزه بگیرد، یا شصت فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مُدکه تقریباً ده سیر است طعام یعنى گندم یا جو و مانند اینها بدهد، و چنانچه اینها برایش ممکن نباشد هر چه مى تواند به فقیر طعام بدهد، واگر نتواند روزه بگیرد یا طعام بدهد، باید استغفار کند، اگر چه مثلاً یک مرتبه بگوید استغفرالله . و احتیاط واجب آنست که هر وقت بتواند، کفاره را بدهد .
مسأله 1670 کسى که میخواهد دو ماه کفاره روزه رمضان را بگیرد باید سى و یک روز آن را پى در پى بگیرد، و اگر بقیه آن پى در پى نباشد اشکال ندارد .
مسأله 1671 کسى که
مى خواهد دو ماه کفاره روزه رمضان را بگیرد، نباید موقعى شروع کند که در بین سى و یک روز، روزى باشد که مانند عید قربان، روزه آن حرام است.
مسأله 1672 کسى که باید پى درپى روزه بگیرد، اگر دربین آن بدون عذر یک روز روزه نگیرد، یاوقتى شروع کند که در بین آن به روزى برسد که روزه آن واجب است، مثلا به روزى برسد که نذر کرده آن روز را روزه بگیرد باید روزها را از سر بگیرد.
مسأله 1673 اگر در بین روزهائى که باید پى در پى روزه بگیرد، عذرى مثل حیض ، یانفاس ، یاسفرى که دررفتن آن مجبوراست براى او پیش آید، بعد از بر طرف شدن عذر واجب نیست روزه ها رااز سر بگیرد، بلکه بقیه را بعد از بر طرف شدن عذربجا مى آورد.
مسأله 1674 اگر به چیز حرامى روزه خود را باطل کند، چه آن چیز اصلاً حرام باشد مثل شراب و زنا، یا به جهتى حرام شده باشد مثل خوردن غذاى حلالى که براى انسان ضرر دارد و نزدیکى کردن باعیال خود در حال حیض، بنابر احتیاط کفاره جمع بر او واجب میشود، یعنى باید یک بنده آزاد کند و دو ماه روزه بگیرد و شصت فقیر را سیر کند، یا به هر کدام آنها یک مُدکه تقریباً ده سیر است گندم یا نان آن، یا جو یا نان آن، یا یک مدمویز یا یک مد خرما بدهد. و چنانچه هر سه برایش ممکن نباشد، هر کدام آنها که ممکن است باید انجام دهد.
مسأله 1675 اگر روزه دارى دروغى را به خدا
و پیغمبر صلى الله علیه و آله وسلم نسبت دهد، اگر چه روزه خود را به چیز حرام باطل کرده، ولى کفاره جمع که تفصیل آن در مسأله پیش گفته شد بر او واجب نمى شود.
مسأله 1676 اگر روزه دار در یک روز ماه رمضان چند مرتبه جماع کند، براى هر دفعه، یک کفاره بر او واجب است. ولى اگر جماع او حرام باشد، براى هر دفعه یک کفاره جمع واجب مى شود.
مسأله 1677 اگر روزه دار در یک روزه ماه رمضان چند مرتبه غیر جماع کار دیگرى که روزه را باطل مى کند انجام دهد، براى همه آنها یک کفاره کافى است.
مسأله 1678 اگر روزه دار غیر جماع کار دیگرى که روزه را باطل مى کند انجام دهد، و بعد با حلال خود جماع نماید، بنابر احتیاط براى هر کدام یک کفاره واجب مى شود.
مسأله 1679 اگر روزه دار غیر جماع کار دیگرى که حلال است و روزه را باطل مى کند، انجام دهد مثلاً آب بیاشامد و بعد کار دیگرى که حرام است و روزه را باطل مى کند غیر جماع انجام دهد، مثلاً غذاى حرامى بخورد، یک کفاره کافى است.
مسأله 1680 اگر روزه دار آروغ بزند و چیزى در دهانش بیابد، چنانچه عمداً آنرا فرو ببرد، روزه اش باطل است.
و باید قضاى آن را بگیرد و کفاره هم بر او واجب مى شود. و اگر خوردن آن چیز حرام باشد مثلاًموقع آروغ زدن، خون یا غذائى که از صورت غذا بودن خارج شده، به دهان او بیاید و عمداً آنرا فرو برد، باید قضاى آن روزه را
بگیرد، و بنا بر احتیاط کفاره جمع هم بر او واجب مى شود.
مسأله 1681 اگر نذر کند که روز معینى را روزه بگیرد، چنانچه در آن روز عمداً روزه خود را باطل کند، باید یک بنده آزاد نماید یا دو ماه پى درپى روزه بگیرد یا به شصت فقیر طعام دهد.
مسأله 1682 کسى که مى تواند وقت را تشخیص دهد، اگر به گفته کسى که مى گوید مغرب شده افطار کند، و بعد بفهمد مغرب نبوده است، قضا و کفاره بر او واجب مى شود.
مسأله 1683 کسى که عمداً روزه خود را باطل کرده، اگر بعد از ظهر مسافرت کند، یا پیش از ظهر براى فرار از کفاره سفر نماید کفاره از او ساقط نمى شود، بلکه اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پیش آید، بنابر اقوى کفاره بر او واجب است.
مسأله 1684 اگر عمداً روزه خود را باطل کند، و بعد عذرى مانند حیض یا نفاس یا مرض براى او پیدا شود، کفاره بر او واجب نیست.
مسأله 1685 اگر یقین کند که روز اول ماه رمضان است و عمداً روزه خود را باطل کند، بعد معلوم شود که آخر شعبان بوده، کفاره بر او واجب نیست.
مسأله 1686 اگر انسان شک کند که آخر رمضان است یا اول شوال، و عمداً روزه خود را باطل کند، بعد معلوم شود اول شوال بوده کفاره بر او واجب نیست.
مسأله 1687 اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود که روزه دار است جماع کند، چنانچه زن را مجبور کرده باشد، کفاره روزه خودش و روزه زن را باید
بدهد، و اگر زن به جماع راضى بوده بر هر کدام یک کفاره واجب مى شود.
مسأله 1688 اگر زنى شوهر روزه دار خود را مجبور کند که جماع نماید، یا کار دیگرى که روزه را باطل مى کند انجام دهد، واجب نیست کفاره روزه شوهر را بدهد.
مسأله 1689 اگر روزه دار در ماه رمضان، زن خود را مجبور به جماع کند و در بین جماع، زن راضى شود، بنابر احتیاط واجب باید مرد، دو کفاره و زن یک کفاره بدهد.
مسأله 1690 اگر روزه دار در ماه رمضان با زن روزه دار خود که خواب است جماع نماید، یک کفاره بر او واجب مى شود، و روزه زن صحیح است و کفاره هم بر او واجب نیست.
مسأله 1691 اگر مرد زن خود را مجبور کند که غیر جماع کار دیگرى که روزه را باطل مى کند بجا آورد، کفاره زن را نباید بدهد، و بر خود زن هم کفاره واجب نیست.
مسأله 1692 کسى که به واسطه مسافرت یا مرض روزه نمى گیرد، نمى تواند زن روزه دار خود را مجبور به جماع کند، ولى اگر او را مجبور نماید، کفاره بر مرد واجب نیست.
مسأله 1693 انسان نباید در بجا آوردن کفاره کوتاهى کند ولى لازم نیست فوراً آنرا انجام دهد.
مسأله 1694 اگر کفاره بر انسان واجب شود و چند سال آنرا بجا نیاورد، چیزى بر آن اضافه نمى شود.
مسأله 1695 کسى که باید براى کفاره یک روز شصت فقیر را طعام بدهد، نباید به هر کدام از آنها بیشتر از یک مُد که تقریباً ده سیر است طعام
بدهد، یا یک فقیر را بیشتر از یک مرتبه سیر نماید، ولى مى تواند براى هر یک از عیالات فقیر اگر چه صغیر باشند یک مد به آن فقیر بدهد.
مسأله 1696 کسى که قضاى روزه رمضان را گرفته، اگر بعد از ظهر عمداً کارى که روزه راباطل مى کند انجام دهد، باید به ده فقیر هر کدام یک مد که تقریباً ده سیر است طعام بدهد، و اگر نمى تواند، سه روز روزه بگیرد .