آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
احکام وضو
مسأله 305 کسى که در کارهاى وضو و شرائط آن مثل
پاک بودن آب و غصبى نبودن آن خیلى شک مى کند، باید به شک خود اعتنا نکند.
مسأله 306 اگر شک کند که وضوى او باطل شده یا نه بنا مى گذارد که وضوى او باقیست، ولى اگر بعد از بول استبراء نکرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتى از او بیرون آید که نداند بول است یا چیز دیگر وضوى او باطل است.
مسأله 307 کسى که شک دارد وضو گرفته یا نه باید وضو بگیرد.
مسأله 308 کسى که مى داند وضو گرفته و حدثى هم از او سر زده، مثلاً بول کرده، اگر نداند کدام جلوتر بوده، چنانچه پیش از نماز است باید وضو بگیرد، و اگر در بین نماز است باید نماز را بشکند و وضو بگیرد، و اگر بعد از نماز است نمازى که خوانده صحیح است و براى نمازهاى بعد باید وضو بگیرد.
مسأله 309 اگر بعد از وضو یا در بین آن یقین کند که بعضى جاها را نشسته یا مسح نکرده است، چنانچه رطوبت جاهائى که پیش از آن است خشک شده، باید دوباره وضو بگیرد، و اگر خشک نشده باید جائى را که فراموش کرده و آنچه بعد از آن است بشوید یا مسح کند، و اگر در بین وضو در شستن یا مسح کردن جائى شک کند باید بهمین دستور عمل نماید.
مسأله 310 اگر بعد از نماز شک کند که وضو گرفته یا نه نماز او صحیح است، ولى باید براى نمازهاى بعد وضو بگیرد.
مسأله 311 اگر در بین نماز شک کند که وضو گرفته یا نه، نماز او باطل
است و باید وضو بگیرد و نماز را بخواند.
مسأله 312 اگر بعد از نماز شک کند، که قبل از نماز وضوى او باطل شده یا بعد از نماز، نمازى که خوانده صحیح است.
مسأله 313 اگر انسان مرضى دارد که بول او قطره قطره مى ریزد یا نمى تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى کند، چنانچه یقین دارد که از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پیدا مى کند، باید نماز را در وقتى که مهلت پیدا مى کند بخواند. و اگر مهلت او به مقدار کارهاى واجب نماز است، باید در وقتى که مهلت دارد، فقط کارهاى واجب نماز را به جا آورد، و کارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترک نماید.
مسأله 314 اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمى کند و در بین نماز چند دفعه بول یا غائط از او خارج مى شود، که اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگیرد سخت نیست، باید ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت بول یا غائط از او خارج شد، فوراً وضو بگیرد، و بقیه نماز را بخواند، و احتیاط مستحب آن است که همان نماز را دوباره با یک وضو بخواند، و اگر در بین آن نماز وضوى او باطل شد اعتنا نکند.
مسأله 315 کسى که بول یا غائط طورى پى درپى از او خارج مى شود که وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، باید براى هر نماز یک وضو بگیرد.
مسأله 316 کسى که بول یا غائط پى درپى از او خارج مى شود اگر نتواند هیچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، احتیاط واجب آن است که براى هر نماز یک وضو بگیرد.
مسأله 317 اگر مرضى دارد که نمى تواند از خارج شدن باد جلوگیرى کند، باید به وظیفه کسانى که نمى توانند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کنند عمل نماید.
مسأله 318 کسى که بول یا غائط پى درپى از او خارج مى شود، باید براى هر نمازى وضو بگیرد و فوراً مشغول نماز شود، ولى براى آوردن سجده و تشهد فراموش شده و نماز احتیاط که باید بعد از نماز انجام داد، در صورتى که آنها را بعد از نماز فوراً بجا بیاورد، وضو گرفتن لازم نیست، ولکن احتیاط در خصوص نماز احتیاطى ترک نشود.
مسأله 319 کسى که بول او قطره قطره مى ریزد باید براى نماز به وسیله کیسه اى که در آن، پنبه یا چیز دیگرى است که از رسیدن بول به جاهاى دیگر جلوگیرى مى کند، خود را حفظ نماید، و احتیاط واجب آن است که پیش از هر نماز مخرج بول را که نجس شده آب بکشد، و نیز کسى که نمى تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى کند، چنانچه ممکن باشد باید به مقدار نماز از رسیدن غائط به جاهاى دیگر جلوگیرى نماید، و احتیاط واجب آن است که اگر مشقّت ندارد، براى هر نماز مخرج غائط را آب بکشد.
مسأله 320 کسى که نمى تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کند در صورتى که ممکن باشد، باید به مقدار
نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگیرى نماید اگر چه خرج داشته باشد، بلکه اگر مرض او به آسانى معالجه شود احتیاط واجب آن است که خود را معالجه نماید.
مسأله 321 کسى که نمى تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کند بعد از آنکه مرض او خوب شد، لازم نیست نمازهائى را که در وقت مرض مطابق وظیفه اش خوانده قضا نماید، ولى اگر در بین وقت نماز مرض او خوب شود، باید نمازى را که در آن وقت خوانده دوباره بخواند.