آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
احکام حائض
مسأله 456 چند چیز بر حائض حرام است:
اول عبادتهائى که مانند نماز باید با وضو یا غسل یا تیمم بجا آورده شود ولى بجا آوردن عبادتهائى که وضو و غسل و تیمم براى آنها لازم نیست، مانند نماز میت، مانعى ندارد.
دوم تمام چیزهائى که بر جنب حرام است و در احکام جنابت گفته شد.
سوم جماع کردن در فرج که هم براى مرد حرام است و هم براى زن اگر چه به مقدار ختنه گاه داخل شود و منى هم بیرون نیاید، بلکه احتیاط واجب آنست که مقدار کمتر از ختنه گاه را هم داخل نکند و در دُبُر زن حائض أقوى
کراهت شدیده است. ولى سائر استمتاعات مانند بوسیدن و ملاعبه نمودن مانعى ندارد.
مسأله 457 جماع کردن در روزهائى هم که حیض زن قطعى نیست ولى شرعاً باید براى خود حیض قرار دهد حرام است، پس زنى که بیشتر از ده روز خون مى بیند و باید به دستورى که بعداً گفته مى شود روزهاى عادت خویشان خود را حیض قرار دهد، شوهرش نمى تواند در آن روزها با او نزدیکى نماید.
مسأله 458 اگر شماره روزهاى حیض زن به سه قسمت تقسیم شود و مرد در قسمت اول آن با زن خود در قُبُلْ جماع کند بنابر احتیاط واجب باید هجده نخود طلا کفاره به فقیر بدهد و اگر در قسمت دوم جماع کند، نه نخود و اگر در قسمت سوم جماع کند، باید چهار نخود و نیم بدهد، مثلاً زنى که شش روز خون حیض مى بیند، اگر شوهرش در شب یا روز اول و دوم با او جماع کند، باید هیجده نخود طلا بدهد و در شب یا روز سوم و چهارم نه نخود و در شب یا روز پنجم و ششم باید چهار نخود و نیم بدهد. و بنابر احتیاط واجب براى وطى در دُبُر زن حائض هم باید کفاره بدهد.
مسأله 459 اگر مرد بداند که زن در حال حیض است و با او نزدیکى نماید باید کفاره بدهد و اما اگر نداند و نزدیکى کند کفاره ندارد.
مسأله 460 واجب نیست هجده نخود، طلاىکفاره سکه دار باشد، بلکه بنابر أظهر و اشهر دادن قیمت آن کافى است.
مسأله 461 اگر قیمت طلا در وقتى که جماع کرده، با وقتى
که مى خواهد به فقیر بدهد فرق کرده باشد، باید قیمت وقتى را که مى خواهد به فقیر بدهد حساب کند.
مسأله 462 اگر کسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوم حیض با زن خود جماع کند، باید هر سه کفاره را که روى هم سىویک نخود و نیم مى شود بدهد.
مسأله 463 اگر انسان بعد از آنکه در حال حیض جماع کرده و کفاره آنرا داده دوباره جماع کند باز هم باید کفاره بدهد.
مسأله 464 اگر با زن حائض چند مرتبه جماع کند و در بین آنها کفاره ندهد، احتیاط واجب آنست که براى هر جماع یک کفاره بدهد.
مسأله 465 اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده، باید فوراً از او جدا شود و اگر جدا نشود باید کفاره بدهد.
مسأله 466 اگر مرد با زن حائض زنا کند یا با زن حائض نامحرمى به گمان اینکه عیال خود اوست جماع نماید، احتیاط واجب آنست که کفاره بدهد.
مسأله 467 کسى که نمى تواند کفاره بدهد، بنابر احتیاط واجب باید استغفار کند اگر هنگام تعلق کفاره متمکن نبوده، و اما اگر متمکن بود و بعد عاجز شد در هر وقت توانست باید کفاره را بدهد.
مسأله 468 طلاق دادن زن در حال حیض، بطورى که در کتاب طلاق گفته مى شود باطل است.
مسأله 469 اگر زن بگوید حائضم یا از حیض پاک شده ام، باید حرف او را قبول کرد. لکن اگر بگوید در یک ماه سه مرتبه حیض شده ام باید از زنهائى که مطلع به حال او هستند
سئوال شود که آیا حال او چنین بوده سابقاً.
مسأله 470 اگر زن در بین نماز حائض شود، نماز او باطل است.
مسأله 471 اگر زن در بین نماز شک کند که حائض شده یا نه نماز او صحیح است، ولى اگر بعد از نماز بفهمد که در بین نماز حائض شده، نمازى که خوانده باطل است.
مسأله 472 بعد از آنکه زن از خون حیض پاک شد، واجبست براى نماز و عبادتهاى دیگرى که باید با وضو یا غسل یا تیمم بجا آورده شود، غسل کند، و دستور آن مثل غسل جنابت است، ولى براى نماز باید پیش از غسل یا بعد از آن وضو هم بگیرد، و اگر پیش از غسل وضو بگیردبهتر است.
مسأله 473 بعد از آنکه زن از خون حیض پاک شد اگر چه غسل نکرده باشد، طلاق او صحیح است شوهرش هم مى تواند با او جماع کند، ولى احتیاط شدید آنست که پیش از جماع موضع را بشوید و احتیاط مستحب آنست که پیش از غسل از جماع با او خوددارى نماید، اما کارهاى دیگرى که در وقت حیض بر او حرام بوده مانند توقف در مسجد و مس خط قرآن تا غسل نکند بر او حلال نمى شود.
مسأله 474 اگر آب براى وضو و غسل کافى نباشد و به اندازه اى باشد که بتواند یا غسل کند وضو بگیرد، باید غسل کند و بدل از وضو تیمم نماید، و اگر فقط براى وضو کافى باشد و به اندازه غسل نباشد، باید وضو بگیرد و عوض غسل تیمم نماید و اگر براى هیچ یک از آنها آب
ندارد باید دو تیمم کند یکى بدل از غسل و دیگرى بدل از وضو.
مسأله 475 نمازهاى یومیه اى که زن در حال حیض نخوانده قضا ندارد، ولى روزه هاى واجب را باید قضا نماید. نماز کسوف و خسوف او هم قضاء ندارد.
مسأله 476 هر گاه وقت نماز داخل شود و بداند که اگر نماز را تأخیر بیندازد حائض مى شود، باید فوراً نماز بخواند.
مسأله 477 اگر زن غیر حائض نماز را تأخیر بیندازد و از اول وقت باندازه خواندن یک نماز بگذرد و حائض شود قضاى آن نماز بر او واجب است، ولى در تند خواندن و کند خواندن و چیزهاى دیگر باید ملاحظه حال خود را بکند. مثلاً زنى که مسافر نیست اگر در اول ظهر نماز نخواند، قضاى آن در صورتى واجب مى شود که به مقدار خواندن چهار رکعت نماز به دستورى که گفته شد از اول ظهر بگذرد و حائض شود و براى کسى که مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو رکعت کافیست.
مسأله 478 اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاک شود و به اندازه غسل و وضو و مقدمات دیگر نماز مانند تهیه کردن لباس یا آب کشیدن آن و خواندن یک رکعت نماز یا بیشتر از یک رکعت وقت داشته باشد، باید نماز را بخواند و اگر نخواند باید قضاى آنرا بجا آورد، و اما اگر فقط به قدر یک رکعت با وضو و غسل درک کند بنابر احتیاط واجب باید نماز را بخواند و اگر نخواند قضا نماید.
مسأله 479 اگر زن حائض به اندازه غسل و وضو وقت ندارد،
ولى مى تواند با تیمم نماز را در وقت بخواند آن نماز بر او واجب نیست، اما اگر گذشته از تنگى وقت تکلیفش تیمم است مثل آنکه آب برایش ضرر دارد، باید تیمم کند و آن نماز را بخواند.
مسأله 480 اگر زن حائض شک کند که براى نماز وقت دارد یا نه، باید نمازش را بخواند على الاحوط.
مسأله 481 اگر بخیال اینکه به اندازه تهیه مقدمات نماز و خواندن یک رکعت وقت ندارد نماز نخواند و بعد بفهمد وقت داشته، باید قضاى آن نماز را بجا آورد.
مسأله 482 مستحب است زن حائض در وقت نماز، خود را از خون پاک نماید و پنبه و دستمال را عوض کند و وضو بگیرد و اگر نمى تواند وضو بگیرد به رجاء مطلوبیت مى تواند تیمم نماید و در جاى نماز رو به قبله بنشیند و مشغول ذکر و دعا و صلوات شود.
مسأله 483 خواندن و همراه داشتن قرآن و رساندن جائى از بدن به مابین خطهاى قرآن و نیز خضاب کردن به حنا و مانند آن، براى حائض مکروه است.