آیت الله سید محمد حسینی شاهرودی
مرجع تقلید شیعه
چیزهائى که وضو را باطل مى کند
مسأله 329 هفت چیز وضو را باطل مى کند: اول بول. دوم غائط. سوم باد معده و روده که از مخرج غائط خارج شود. چهارم خوابى که به واسطه آن چشم نبیند و گوش نشنود ولى اگر چشم نبیند و گوش بشنود وضو باطل نمى شود. پنجم چیزهائى که عقل را از بین مى برد مانند دیوانگى و مستى و بیهوشى. ششم استحاضه زنان که بعداً گفته مى شود. هفتم کارى که براى آن باید غسل کرد مانند جنابت.
احکام وضوى جبیره
چیزى که با آن زخم و شکستگى را مى بندند و دوائى که روى زخم و مانند آن مى گذارند جبیره نامیده مى شود.
مسأله 330 اگر در یکى از جاهاى وضو زخم یا دمل یا شکستگى باشد چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، باید به طور معمول وضو گرفت.
مسأله 331 اگر زخم یا دمل یا شکستگى در صورت و دستها است و روى آن باز است و آب ریختن روى آن ضرر دارد، چنانچه کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد، احتیاط واجب آن است که دست تر بر آن بکشد، و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم نجس است و نمى شود آب کشید، باید اطراف زخم را به طورى که در وضو گفته شد، از بالا به پائین بشوید، و بنابر احتیاط واجب پارچه پاکى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بکشد، و اگر گذاشتن پارچه هم ممکن نیست باید اطراف زخم را
بشوید، و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید
مسأله 332 اگر زخم یا دمل یا شکستگى در جلوى سر یا روى پاها است و روى آن باز است، چنانچه نتواند آنرا مسح کند، باید پارچه پاکى روى آن بگذارد و روى پارچه را باترى آب وضو که در دست مانده مسح کند، و اگر گذاشتن پارچه ممکن نباشد مسح لازم نیست، ولى باید بعد از وضو تیمم نماید.
مسأله 333 اگر روى دمل یا زخم یا شکستگى بسته باشد چنانچه باز کردن آن ممکن است و آب هم براى آن ضرر ندارد، باید باز کند و وضو بگیرد چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد، یا جلوى سر و روى پاها.
مسأله 334 اگر زخم یا دمل یا شکستگى در صورت یا دستها باشد و بشود روى آنرا باز کرد، چنانچه ریختن آب روى آن ضرر دارد و کشیدن دست تر ضرر ندارد، احتیاط واجب آن است که دست تر روى آن بکشد و بعد پارچه پاکى روى آن بگذارد و روى پارچه را هم دست تر بکشد.
مسأله 335 اگر نمى شود روى زخم را باز کرد ولى زخم و چیزى که روى آن گذاشته پاک است و رسانیدن آب به زخم ممکن است و ضرر هم ندارد، باید آب را به روى زخم برساند، و اگر زخم یا چیزى که روى آن گذاشته نجس است، چنانچه آب کشیدن آن و رساندن آب بروى زخم ممکن باشد، باید آن را آب بکشد و موقع وضو آب را به زخم برساند، و در صورتى که آب براى زخم ضرر دارد، یا آنکه
رساندن آب بروى زخم ممکن نیست، یا زخم نجس است و نمى شود آنرا آب کشید، باید اطراف زخم را بشوید و اگر جبیره پاک است، روى آنرا مسح کند و اگر جبیره نجس است، یا نمى شود روى آنرا دست تر کشید، مثلاً دوائى است که به دست مى چسبد، پارچه پاکى را به طورى که جزء جبیره حساب شود، روى آن بگذارد و دست تر روى آن بکشد، و اگر این هم ممکن نیست، احتیاط واجب آن است که وضو بگیرد و تیمم هم بنماید.
مسأله 336 اگر جبیره تمام صورت یا تمام یکى از دستها یا تمام هر دو دست را گرفته باشد، باید وضوى جبیره اى بگیرد، و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید.
مسأله 337 اگر جبیره تمام اعضاء وضو را گرفته باشد، بنابر احتیاط واجب باید وضوى جبیره اى بگیرد و تیمم هم بنماید.
مسأله 338 کسى که در کف دست و انگشتها جبیره دارد و در موقع وضو دست تر روى آن کشیده است، باید سر و پا را با همان رطوبت مسح کند.
مسأله 339 اگر جبیره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است، باید جاهائى که باز است روى پا را و جائى که جبیره است روى جبیره را مسح کند.
مسأله 340 اگر در صورت یا دستها چند جبیره باشد، باید بین آنها را بشوید و اگر جبیره ها در سر یا روى پاها باشد، باید بین آنها را مسح کند و در جاهائى که جبیره است باید به دستور جبیره عمل نماید.
مسأله 341 اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نیست باید به دستور جبیره عمل کند، و بنا بر احتیاط واجب تیمم هم بنماید، و اگر برداشتن جبیره ممکن است باید جبیره را بر دارد، پس اگر زخم در صورت و دستها است اطراف آن را بشوید، و اگر در سر یا روى پاها است اطراف آن را مسح کند و براى جاى زخم به دستور جبیره عمل نماید.
مسأله 342 اگر در جاى وضو زخم و جراحت و شکستگى نیست، ولى به جهت دیگرى آب براى آن ضرر دارد، باید تیمم کند و احتیاط مستحب آنست که وضوى جبیره اى هم بگیرد.
مسأله 343 اگر جائى از اعضاء وضو را رگ زده است و نمى تواند آن را آب بکشد یا آب براى آن ضرر دارد، باید به دستور جبیره عمل کند.
مسأله 344 اگر در جاى وضو یا غسل چیزى چسبیده است که برداشتن آن ممکن نیست، یا به قدرى مشقت دارد که نمى شود تحمل کرد، باید به دستور جبیره عمل کند، و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید.
مسأله 345 غسل جبیره اى مثل وضوى جبیره اى است، ولى احوط وجوبى آنست که آنرا ترتیبى بجا آورند، هر چند بتوانند غسل ارتماسى را با شرائطى که از جمله آنها است پاک بودن عضو و ضرر نداشتن آب از براى او انجام دهند، و اما اگر نتوانند شرائط غسل ارتماسى را تحصیل کنند، متعین ترتیبى است.
مسأله 346 کسى که وظیفه او تیمم است اگر در بعضى از جاهاى تیمم او زخم یا دمل یا شکستگى
باشد، باید به دستور وضوى جبیره اى، تیمم جبیره اى نماید.
مسأله 347 کسى که باید با وضو یا غسل جبیره اى نماز بخواند، چنانچه بداند که تا آخر وقت عذر او برطرف نمى شود، مى تواند در اول وقت نماز بخواند، ولى اگر امید دارد که تا آخر وقت عذر او برطرف شود، احتیاط واجب بلکه اقوى آن است که صبر کند و اگر عذر او برطرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو یا غسل جبیره اى بجا آورد.
مسأله 348 اگر انسان براى مرضى که در چشم او است موى چشم خود را بچسباند، باید وضو و غسل را جبیره اى انجام دهد، و احتیاط واجب آنست که تیمم هم بنماید.
مسأله 349 کسى که نمى داند وظیفه اش تیمم است یا وضوى جبیره اى، بنابر احتیاط واجب باید هر دو را بجا آورد.
مسأله 350 نمازهائى را که انسان با وضوى جبیره اى خوانده صحیح است. ولى بعد از آنکه عذرش برطرف شد، براى نمازهاى بعد بنابر احتیاط واجب باید وضو بگیرد.