حضرت آیت الله محمد باقر موحدی نجفی
مرجع تقلید شیعه
حکم آب قلیل
(مسئله 39) «آب قلیل» آبی است که کمتر از کر باشد و از زمین هم نجوشد ، به مجرد ملاقات با نجاست ، نجس می شود . ولی اگر از بالا آب قلیل را روی چیز نجس بریزند ، مقداری که به چیز نجس می رسد نجس و هر چه بالاتر از آن باشد پاک است .
(مسئله 40) اگر آب قلیل مانند فواره با فشار از پایین به بالا رود ، در صورتی که نجاست به بالا برسد آب قسمت پایین نجس نمی شود ، ولی اگر نجاست به پایین آب برسد بالا هم نجس می شود .
(مسئله 41) آب قلیلی که هنگام شستن محل ادرار و مدفوع به بدن یا لباس ترشح می کند (غساله استنجاء) ، پاک و با پنج شرط اجتناب از آن لازم نیست:
1_ آن آب تغییر به صفات نجاست نکرده باشد .
2_ نجاستی از بیرون به محل نرسیده باشد .
3_ نجاستی دیگری مانند خون همراه ادرار و یا مدفوع بیرون نیامده باشد .
4_ ذره های مدفوع در آب نباشد .
5_ مدفوع یا ادرار هنگام بیرون آمدن بیش از اندازه معمول محل را آلوده نکرده باشد .
و اگر هنگام شستن محل ادرار و مدفوع با آبی که متصل به کر یا جاری است تطهیر نمایند و به بدن یا لباس ترشح کند ، چنانچه بو یا رنگ یا مزه آن آب به
وسیله نجاست تغییر نکرده باشد یا ذره های مدفوع در آب نباشد ، اجتناب از آن لازم نیست و لکن رافع حدث نمی باشد ، یعنی وضو و غسل کردن به آن جایز نیست .
(مسئله 42) غیر از آب استنجاء ، آب قلیلی که برای شستن نجاست مصرف می شود نجس است و با هر چیزی ملاقات کند آن را هم نجس می کند .