آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
شرایط وضوء
شرایط صحیح بودن وضوء سیزده چیز است : شرط اول آنکه آب وضوء پاک باشد
شرط دوم آنکه مطلق باشد
مسأله 274 - وضوء با آب نجس وآب مضاف باطل است ، اگر چه انسان نجس بودن یا مضاف بودن آن را نداند یا فراموش کرده باشد واگر با آن وضوء نمازى هم خوانده باشد ، باید آن نمار را دوباره با وضوى صحیح بخواند
مسأله 275 - اگر غیر از آب گل آلود مضاف آب دیگرى براى وضوء ندارد ، چنانچه وقت نماز تنگ است باید تیمم کند واگر وقت دارد ، باید صبر کند تا آب صاف شود ووضوء بگیرد
شرط سوم آنکه آب وضوء مباح باشد
مسأله 276 - وضوء با آب غصبى وبا آبى که معلوم نیست صاحب آن راضى است یا نه حرام وباطل است ونیز اگر آب وضوء از صورت ودستها در جاى غصبى بریزد ، چنانچه در غیر آنجا نتواند وضوء بگیرد وضوى او باطل مى باشد واگر در غیر آنجا بتواند وضوء بگیرد وضوء او صحیح است
مسأله 277 - وضوء گرفتن از حوض مدرسه اى که انسان نمى داند آن حوض را براى همه مردم وقف کرده اند یا براى محصلین همان مدرسه ، در صورتى که معمولا مردم متدین از آب آن وضوء بگیرند اشکال ندارد
مسأله 278 - کسى که نمى خواهد در مسجدى نماز بخواند اگر نداند حوض آن را براى همه مردم وقف کرده اند یا براى کسانى که در آنجا نماز مى خوانند ، نمى تواند از حوض آن وضوء بگیرد ، ولى اگر معمولا افراد متدین هم که نمى خواهند در آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضوء مى گیرند ، مى تواند از حوض آن وضوء بگیرد
مسأله 279 - وضوء گرفتن از حوض تیمچه ها ومسافر خانه ها ومانند اینها براى کسانى که ساکن آنجاها نیستند ، در صورتى صحیح است که معمولا کسانى که لا ابالى نیستند وساکن آنجاها نیستند ، با آب آنها وضوء بگیرند
مسأله 280 - وضوء گرفتن در نهرهاى بزرگ اگر چه انسان بداند که صاحب آنها راضى نیست ، اشکال ندارد ، ووضوء با آنها جائز است
مسأله 281 - اگر فراموش کند آب ، غصبى است وبا آن وضوء بگیرد وضوى او صحیح است
شرط چهارم آنکه ظرف آب وضوء مباح باشد
شرط پنجم آنکه ظرف آب وضوء طلا ونقره نباشد
مسأله 282 - اگر آب وضوء در ظرف غصبى یا طلا ونقره است وغیر از آن ، آب دیگرى ندارد باید تیمم کند ، ونمى تواند با آب آنها وضوء بگیرد ، واگر آب دیگرى دارد چنانچه در ظرف غصبى یا طلا ونقره وضوى ارتماسى بگیرد یا با آنها آب را به صورت ودستها بریزد وضوى او باطل است ودر صورتى که با مشت یا چیز دیگر ، آب را از آنها بردارد وبه صورت ودستها بریزد وضوى او صحیح است
مسأله 283 - در حوضى که مثلا یک آجر یا یک سنگ آن غصبى است وضوء گرفتن اشکال ندارد
مسأله 284 - اگر در صحن یکى از امامان یا امامزاده گان که سابقا قبرستان بوده حوض یا نهرى بسازند ، چنانچه انسان نداند که زمین صحن را براى قبرستان وقف کرده اند ، وضوء گرفتن در آن حوض ونهر اشکال ندارد
شرط ششم آنکه اعضاء وضوء موقع شستن ومسح کردن پاک باشد بنابر احتیاط
مسأله 285 - اگر پیش از تمام شدن وضوء ، جایى را که شسته یا مسح کرده نجس شود ، وضوء صحیح است
مسأله 286 - اگر غیر از اعضاء وضوء جایى از بدن نجس باشد وضوء صحیح است
مسأله 287 - اگر یکى از اعضاء وضوء نجس باشد وبعد از وضوء شک کند که پیش از وضوء آنجا را آب کشیده یا نه ، اگر مى داند ملتفت بوده ، یا شک دارد که ملتفت بوده یا نه وضوء صحیح است ، ودر هر دو صورت جایى را که نجس بوده باید آب بکشد
مسأله 288 - اگر در صورت یا دستها بریدگى یا زخمیست که خون آن بند نمى آید وآب براى آن ضرر ندارد ، باید در آب کر یا جارى فرو برد وقدرى فشار دهد که خون بند بیاید ، بعد به دستورى که گفته شود وضوى ارتماسى بگیرد
شرط هفتم آنکه وقت براى وضوء ونماز کافى باشد
مسأله 289 - هر گاه وقت به قدرى تنگ است که اگر وضوء بگیرد تمام نماز یا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده شود ، باید تیمم کند ولى اگر براى وضوء وتیمم یک اندازه وقت لازم است باید وضوء بگیرد
مسأله 290 - کسى که در تنگى وقت نماز باید تیمم کند اگر به قصد قربت یا براى کار مستحبى مثل خواندن قرآن وضوء بگیرد صحیح است
شرط هشتم آنکه به قصد قربت یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم وضوء بگیرد واگر براى خنک شدن یا به قصد دیگرى وضوء بگیرد باطل است
مسأله 291 - لازم نیست نیت وضوء را به زبان بگوید یا از قلب خود بگذراند ولى باید در تمام وضوء متوجه باشد که وضوء مى گیرد ، به طورى که اگر از او بپرسند چه مى کنى بگوید وضوء مى گیرم
شرط نهم آنکه وضوء را به ترتیبى که گفته شد بجا آورد یعنى اول صورت وبعد دست راست وبعد دست چپ را بشوید وبعد از آن سر وبعد پاها را مسح نماید وباید پاى چپ را پیش از پاى راست مسح نکند واگر به این ترتیب وضوء نگیرد باطل است
شرط دهم آنکه کارهاى وضوء را پشت سر هم انجام دهد
مسأله 292 - اگر بین کارهاى وضوء به قدرى فاصله شود که وقتى مى خواهد جایى را بشوید یا مسح کند ، رطوبت جاهایى که پیش از آن شسته یا مسح کرده خشک شده باشد ، وضوء باطل است واگر فقط رطوبت جایى که جلوتر از محلى است که مى خواهد بشوید یا مسح کند ، خشک شده باشد مثلا موقعى که مى خواهد دست چپ را بشوید رطوبت دست راست خشک شده باشد وصورت تر باشد ، وضوء صحیح است
مسأله 293 - اگر کارهاى وضوء را پشت سر هم بجاى آورد ولى به واسطه گرماى هوا یا حرارت زیاد بدن ومانند اینها رطوبت خشک شود وضوى او صحیح است
مسأله 294 - راه رفتن در بین وضوء اشکال ندارد ، پس اگر بعد از شستن صورت ودستها چند قدم ره برود وبعد سر وپا را مسح کند وضوى او صحیح است
شرط یازدهم آنکه شستن صورت ودستها ومسح سر وپاها را خود انسان انجام دهد واگر دیگرى او را وضوء دهد ، یا در رساندن آب به صورت ودستها ومسح سر وپاها به او کمک نماید ، وضوء باطل است
مسأله 295 - کسى که نمى تواند وضوء بگیرد ، باید نایب بگیرد ، که او را وضوء دهد وچنانچه مزد هم بخواهد ، در صورتى که بتواند باید بدهد ولى باید خود او نیت وضوء کند وبا دست خود مسح نماید ، واگر نمى تواند باید نائبش دست او را بگیرد وبه جاى مسح او بکشد ، واگر این هم ممکن نیست باید از دست او رطوبت بگیرد وبا آن رطوبت سر وپاى او را مسح کند ودر جمیع فروض احتیاط واجب آن است که تیمم هم بنماید
مسأله 296 - هر کدام از کارهاى وضوء را که مى تواند به تنهایى انجام دهد ، نباید در آن کمک بگیرد
شرط دوازدهم آنکه استعمال آب براى او مانعى نداشته باشد
مسأله 297 - کسى که مى ترسد که اگر وضوء بگیرد ، مریض شود یا اگر آب را به مصرف وضوء برساند تشنه بماند ، نباید وضوء بگیرد ولى اگر نداند که آب براى او ضرر دارد ووضوء بگیرد ، اگر چه بفهمد ضرر داشته وضوى او صحیح است
مسأله 298 - اگر رساندن آب به صورت ودستها به مقدار کمى که وضوء با آن صحیح است ضرر ندارد وبیشتر از آن ضرر دارد ، باید با همان مقدار وضوء بگیرد
شرط سیزدهم آنکه در اعضاء وضوء مانعى از رسیدن آب نباشد
مسأله 299 - اگر مى داند چیزى به اعضاء وضوء چسبیده ولى شک دارد که از رسیدن آب جلوگیرى مى کند یانه باید آن را برطرف کند یا آب را به زیر آن برساند
مسأله 300 - اگر زیر ناخن چرک باشد ، وضوء اشکال ندارد ولى اگر ناخن را بگیرد باید براى وضوء آن چرک را برطرف کند ونیز اگر ناخن بیشتر از معمول بلند باشد باید چرک زیر مقدارى را که ازمعمول بلندتر است برطرف نماید
مسأله 301 - اگر در صورت ودستها وجلو سر وروى پاها به واسطه سوختن یا چیز دیگر برآمدگى پیدا شود ، شستن ومسح روى آن کافیست وچنانچه سوراخ شود ، رساندن آب به زیر پوست لازم نیست ، بلکه اگر پوست یک قسمت آن کنده شود ، لازم نیست آب را به زیر قسمتى که کنده نشده برساند ، ولى چنانچه پوستى که کنده شده گاهى به بدن مى چسبد وگاهى بلند مى شود باید آن را قطع کند یا آب را به زیر آن برساند
مسأله 302 - اگر انسان شک کند که به اعضاى وضوى او چیزى چسبیده یا نه چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد مثل آنکه بعد از گل کارى شک کند گل به دست او چسبیده یا نه ، باید وارسى کند ، یا به قدرى دست بمالد که اطمینان پیدا کند که اگر بوده بر طرف شده یا آب به زیر آن رسیده است
مسأله 303 - جائى را که باید شست ومسح کرد هر قدر چرک باشد ، اگر چرک آن مانع از رسیدن آب به بدن نباشد اشکال ندارد ، وهمچنین است اگر بعد از گچ کارى ومانند آن چیز سفیدى که جلوگیرى از رسیدن آب به پوست نمى نماید بر دست بماند ، ولى اگر شک کند که با بودن آنها آب به بدن مى رسد یا نه ، باید آنها را برطرف کند
مسأله 304 - اگر پیش از وضوء بداندکه در بعضى از اعضاء وضوء مانعى از رسیدن آب هست وبعد از وضوء شک کند که در موقع وضوء آب را آنجا رسانده یا نه ، وضوى او صحیح است
مسأله 305 - اگر در بعضى از اعضاء وضوء مانعى باشد که گاهى آب به خودى خود زیر آن مى رسد وگاهى نمى رسد وانسان بعد از وضوء شک کند که آب زیر آن رسیده یا نه ، چنانچه بداند موقع وضوء ملتفت رسیدن آب به زیر آن نبوده ، احتیاط واجب آن است که دوباره وضوء بگیرد
مسأله 306 - اگر بعداز وضوء چیزى که مانع از رسیدن آب است در اعضاء وضوء ببیند ونداند موقع وضوء بوده یا بعد پیدا شده ، وضوى او صحیح است
مسأله 307 - اگر بعد از وضوء شک کند چیزى که مانع رسیدن آب است در اعضاء وضوء بوده یا نه ، وضوء صحیح است