آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
احکام طلاق
مسأله 2493 - مردى که زن خود را طلاق مى دهد ، باید کمتر از ده سال نداشته باشد ، بلکه بنا بر احتیاط بالغ باشد ، ونیز باید عاقل باشد ، وبه اختیار خود طلاق دهد واگر او را مجبور کنند که زنش را طلاق دهد طلاق باطل است . ونیز باید قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صیغه طلاق را به شوخى بگوید صحیح نیست .
مسأله 2494 - زن باید در وقت طلاق از خون حیض ونفاس پاک باشد وشوهرش در آن پاکى با او نزدیکى نکرده باشد وتفصیل این دو شرط در مسائل آینده بیان مى شود .
مسأله 2495 - طلاق دادن زن در حال حیض یا نفاس در سه صورت صحیح است ، اول - آنکه شوهرش بعد از ازدواج با او نزدیکى نکرده باشد . دوم - آبستن باشد واگر معلوم نباشد آبستن است وشوهر در حال حیض طالق بدهد ، بعد فهمد آبستن بوده ، طلاق صحیح است . سوم - مرد به واسطه غائب بودن نتواند بفهمد که زن از خون حیض یا نفاس پاک است یا نه وبنا بر احتیاط یکماه او وقت جماع گذشته باشد .
مسأله 2496 - اگر زن را از خون حیض پاک بداند وطلاقش دهد بعد معلوم شود که موقع طالق در حال حیض بوده ، طالق او باطل است ، واگر او رادر حیض بداند وطاقش دهد بعد معلوم شود پاک بوده ، طلاق او صحیح است .
مسأله 2497 - کسى کهمى داند زنش در حال حیض یا نفاس است ، اگر غائب شود مثلا مسافرت کند وبخواهد او را طلاق دهد ، باید تا مدتى که معمولا زنها از حیض یا نفاس پاک مى شوند صبر کند .
مسأله 2498 - اگر مردى که غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد ، چنانچه بتواند اطلاع پیدا کند که زن او در حال حیض یا نفاس است ، یا نه ، اگر چه اطلا ع او از روى عادت حیض زن ، یا نشانه هاى دیگرى باشد که در شرع معین شده ، باید تا مدتى که معمولا زنها از حیض یا نفاس پاک مى شوند صبر کند .
مسأله 2499 - اگر با عیالش که از خون حیض ونفاس پاک است نزدیکى کند وبخواهد طلاقش دهد ، باید صبر کند تا دو باره حیض ببیند وپاک شود . ولى زن را که نه سالش تمام نشده ، یا آبستن است ، اگر بعد از نزدیکى طلاق دهند ، اشکال ندارد ، وهمچنین است اگر یائسه باشد یعنى اگر سیده است بیشتر از شصت سال واگر سیده نیست بیشتبر از پنجاه سال داشته باشد .
مسأله 2500 - اگر زنى که از خون حیض ونفاس پاک است نزدیکى کند ودر همان پاکى طلاقش دهد ، چنانچه بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده ، بنا بر احتیاط مستحب دو باره او را طلاق دهد .
مسأله 2501 - اگر با زنى که از خون حیض ونفاس پاک است نزدیکى کند ومسافرت نماید ، چنانچه بخواهد رد سفر طلاقش دهد ، باید بقدرى که زن معمولا بعد از آن اکى خون مى بیند ودو باره پاک مى شود صبر کند .
مسأله 2502 - اگر مرد بخواهد زن خود را که به واسطه مرضى حیض نمى بیند طلاق دهد ، باید از وقتى که با او نزدیکى کرده تا سه ماه از جماع با او خود دارى نماید وبعد او را طلاق دهد .
مسأله 2503 - طلاق باید به صیغه عربى معین که بعدا ذکر مى شود صحیح خوانده شود ، ودو مرد عادل آن را بشنوند ، واگر خود شوهر بخواهد صیغه طلاق را بخواند واسم زن او مثلا فاطمه باشد ، باید بگوید : زوجتى فاطمه طالق یعنى زن من فاطمه رها است ، واگر دیگرى را وکیل کند ان وکیل باید بگوید زوجة موکلى فاطمة طالق .
مسأله 2504 - زنى که صیغه شده ، مثا یک ماهه یا یک ساله او را عقد کرده اند طلاق ندارد ، ورها شدن او به این است که مدتش تمام شود ، یا مرد مدت را به او ببخشد به این ترتیب که بگوید : مدت را به تو بخشیدم وشاهد گرفتن وپاک بودن زن از حیض لازم نیست .