آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
نیابت عمره مفرده
(مسأله 18) عمره مفرده را مى توان به نیابت از دیگران انجام داد و لازم نیست نایب قبلاً خودش عمره به جا آورده باشد. بلکه در مرتبه اوّل نیز مى تواند علاوه بر خودش، اعمال عمره مفرده را به نیابت از دیگران انجام دهد. همچنین محدودیتى در تعداد افرادى که نایب مى تواند به نیابت از آنان عمره مفرده به جا بیاورد وجود ندارد.
(مسأله 19) نایب در عمره لازم نیست بالغ و عاقل و رشید باشد، ولى باید شیعه و مورد اطمینان باشد. بنابراین کسى که مى خواهد، دیگرى را به عنوان نایب به عمره مفرده بفرستد، باید بداند که او اعمال را به جا مى آورد.
(مسأله 20) براى صحّت نیابت، لازم نیست منوبٌ عنه از دنیا رفته باشد یا عذرى براى براى انجام عمره مفرده داشته باشد، بلکه نیابت از شخص زنده و بدون عذر، صحیح است.
(مسأله 21) نایب شدن مرد از طرف زن و زن از طرف مرد، در عمره مفرده اشکال ندارد.
(مسأله 22) براى نیابت عمره مفرده و
نظائر آن، لازم نیست نائب نیّت را به زبان بیاورد یا خطور به دل کند، بلکه همین مقدار که توجه داشته باشد عمره نیابت است کفایت مى کند.
(مسأله 23) لازم نیست افرادى که عمره به نیابت از آنان انجام مى شود، به تفصیل مشخص باشند، بلکه نیّت کلّى کفایت مى کند؛ مثلاً مى توان به نیابت از همه مسلمانان یا همه خویشاوندان و... عمره به جا آورد.
(مسأله 24) در نیابت عمره مفرده، اجازه و اطلاع منوبٌ عنه شرط نیست و نایب مى تواند به نیابت از هر کسى زن یا مرد عمره مفرده به جا بیاورد و چنانچه عمره مفرده نایب دچار مشکلى شد یا در جائى ناقص انجام شد یا کفّاره واجب گردید، چیزى بر عهده منوبٌ عنه نیست و نایب باید جبران نماید.
(مسأله 25) نایب عمره مفرده باید طبق فتواى مرجع تقلید خودش عمل نماید و لازم نیست بداند فتواى مرجع تقلید منوبٌ عنه چیست.
(مسأله 26) نایب مى تواند در مواقع اضطرار و یا در مواردى که در ترک محرّمات یا به جا آوردن اعمال عمره، به طور متعارف معذور است، به وظیفه خودش عمل کند و نیابت او صحیح است. نظیر وقتى که مجبور است در روز به زیر سایه برود یا نماز طواف را نشسته بخواند.
(مسأله 27) اگر نایب در انجام برخى اعمال عمره دچار مشکل شود، مى تواند براى همان قسمت از عمره نایب دیگرى اختیار کند. مانند وقتى که براى انجام طواف عذرى دارد و مجبور است براى انجام آن نایب بگیرد.
(مسأله 28) اگر نایب بعد از احرام از دنیا برود، نیابت او صحیح است و براى منوبٌ عنه یک عمره محسوب مى شود. بنابر این اگر توافقى مبنى بر پرداخت اجرت با او
شده باشد، اجرت کامل به وى تعلّق مى گیرد.
(مسأله 29) کسى که به نیابت از دیگرى به عمره مفرده مشرّف شده است، مى تواند در ضمن اعمال عمره یا بعد از آن براى خود یا به نیابت از دیگران، عمره به جا بیاورد یا طواف و سایر اعمال را انجام دهد.
(مسأله 30) شایسته است انسان به نیابت از انبیاى عظام و حضرات معصومین و اولیاى الهى و مخصوصاً بزرگانى که در طول حیات خود قادر به انجام عمره مفرده نشده اند، عمره به جا بیاورد.