آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
ترجمه اذان واقامه
مسأله 926 - الله اکبر یعنى خدایتعالى بزرگتر از آن است که او را وصف کنند اشهد ان لا اله الا الله یعنى شهادت مى دهم که غیر خدایى که یکتا وبى همتا است خداى دیگرى سزاوار پرستش نیست اشهد ان محمدا رسول الله یعنى شهادت مى دهم که حضرت محمد بن عبد الله صلى الله علیه وآله پیغمبر وفرستاده خداست اشهد ان امیر المؤمنین علیا ولى الله ، یعنى شهادت میدهم که امیر المؤمنین حضرت على علیه الصلوة والسلام ولى خدا بر همه خلق است ، حى على الصلوة یعنى بشتاب براى نماز ، حى على الفلاح یعنى بشتاب براى رستگارى حى على خیر العمل یعنى بشتاب براى بهترین کارها که نماز است قد قامت الصلوة یعنى به تحقیق نماز برپا شد لا اله الا الله ، یعنى خدایى سزاوار پرستش نیست مگر خدایى که یکتا وبى همتا است
مسأله 927 - بین جمله هاى اذان واقامه باید خیلى فاصله نشود واگر بین آنها بیشتر از معمول فاصله بیندازد ، باید دوباره آن را از سر بگیرد
مسأله 928 - اگر در اذان واقامه صدا را در گلو بیندازد وچنانچه غنا شود ، یعنى بطور آوازه خوانى که در مجالس لهو وبازیگرى معمول است ، اذان واقامه را بگوید ، حرام است واگر غنا نشود محذورى ندارد
مسأله 929 - در پنج نماز اذان ساقط مى شود : اول نماز عصر روز جمعه
دوم نماز عصر روز عرفه که روز نهم ذیحجه است
سوم نماز عشاء شب عید قربان ، براى کسى که در مشعر الحرام باشد
چهارم نماز عصر وعشاء زن مستحاضه ، پنجم نماز عصر وعشاء کسى که نمى تواند از بیرون آمدن بول وغائط خوددارى کند ، ودر این پنج نماز در صورتى اذان ساقط مى شود ، که با نماز قبلى هیچ فاصله نشود ، یا فاصله کمى بین آنها باشد ، ولى فاصله شدن نافله وتعقیب ضرر ندارد ، بلکه در جمیع مواردى که جمع راجح است این حکم در صورت جمع ثابت است
مسأله 930 - اگر براى نماز جماعتى اذان واقامه گفته باشند کسى که با آن جماعت نماز مى خواند ، نباید براى خود اذان واقامه بگوید
مسأله 931 - اگر براى خواندن نماز جماعت به مسجد رود وببیند جماعت تمام شده ، تا وقتى که صفها بهم نخورده وجمعیت متفرق نشده براى نماز خود ، اذان واقامه نگوید
مسأله 932 - در جایى که عده اى مشغول نماز جماعتند ، یا نماز آنان تازه تمام شده وصفها بهم نخورده است ، اگر انسان بخواهد فرادى یا با جماعت دیگرى که برپا مى شود نماز بخواند ، با پنج شرط اذان واقامه از او ساقط مى شود : اول آنکه براى آن نماز ، اذان واقامه گفته باشند دوم آنکه نماز جماعت باطل نباشد سوم آنکه نماز او ونماز جماعت در یک مکان باشد ، پس اگر نماز جماعت ، داخل مسجد باشد واو بخواهد در بام مسجد نماز بخواند ، مستحب است اذان واقامه بگوید
چهارم آنکه نماز او ونماز جماعت هر دو اداء باشد
پنجم آنکه وقت نماز او ونماز جماعت مشترک باشد ، مثلا هر دو نماز ظهر ، یا هر دو نماز عصر بخوانند ، یا نمازى که به جماعت خوانده مى شود ، نماز ظهر باشد واو نماز عصر بخواند ، یا او نماز ظهر بخواند ونماز جماعت نماز عصر باشد ، ومعتبر نیست نماز جماعت در مسجد باشد
مسأله 933 - اگر شک کند که جمعیت متفرق شده اند یا نه اذان واقامه از او ساقط است ولى اگر در یکى از پنج شرط شک کند مستحب است اذان واقامه بگوید
مسأله 934 - کسى که اذان واقامه دیگرى را مى شنود مستحب است هر قسمتى را که مى شنود بگوید
مسأله 935 - کسى که اذان واقامه دیگرى را شنیده ، در صورتى که بین آن اذان واقامه ونمازى که مى خواند ، زیاد فاصله نشده باشد ، مى تواند براى نماز خود اذان واقامه نگوید
مسأله 936 - اگر مرد اذان زن را با قصد لذت بشنود ، اذان از او ساقط نمى شود واگر قصد لذت نداشته باشد ساقط مى شود
مسأله 937 - اذان واقامه نماز جماعت را لازم نیست مرد بگوید ، بلکه اگر زن هم اذان واقامه بگوید کافیست
مسأله 938 - اقامه باید بعد از اذان گفته شود واگر قبل از اذان بگویند صحیح نیست
مسأله 939 - اگر کلمات اذان واقامه را بدون ترتیب بگوید ، مثلا حى على الفلاح را پیش از حى على الصلاة بگوید ، باید از جایى که ترتیب بهم خورده ، دوباره بگوید
مسأله 940 - باید بین اذان واقامه فاصله ندهد واگر بین آنها بقدرى فاصله دهد که اذانى را که گفته اذان این اقامه حساب نشود ، مستحب است دوباره اذان واقامه را بگوید ونیز اگر بین اذان واقامه ونماز بقدرى فاصله دهد که اذان واقامه آن نماز حساب نشود ، مستحب است دوباره براى آن نماز ، اذان واقامه بگوید
مسأله 941 - اذان واقامه باید به عربى صحیح گفته شود ، پس اگر به عربى غلط بگوید یا بجاى حرفى حرف دیگر بگوید ، یا مثلا ترجمه آنها را به فارسى بگوید صحیح نیست
مسأله 942 - اذان واقامه باید بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود ، واگر عمدا یا از روى فراموشى پیش از وقت بگوید باطل است
مسأله 943 - اگر پیش از گفتن اقامه شک کند که اذان گفته یا نه ، اذان را بگوید ، ولى اگر مشغول اقامه شود وشک کند که اذان گفته یا نه ، نباید اذان بگوید
مسأله 944 - اگر در بین اذان یا اقامه پیش از آنکه قسمتى را بگوید شک کند که قسمت پیش از آن را گفته یا نه ، باید قسمتى را که در گفتن آن شک کرده بگوید ، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان یا اقامه شک کند که آنچه پیش از آن است گفته یا نه ، گفتن آن لازم نیست
مسأله 945 - مستحب است انسان در موقع گفتن اذان رو به قبله بایستد ، واحتیاط لازم آن است که در موقع گفتن شهادتین رو به قبله بایستد ونیز مستحب است با وضوء یا غسل باشد ودستها را به گوش بگذارد وصدا را بلند نماید وبکشد وبین جمله هاى اذان کمى فاصله دهد ، وبین آنها حرف نزند
مسأله 946 - مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد وآن را از اذان آهسته تر بگوید وجمله هاى آن را بهم نچسباند ولى به اندازه اى که بین جمله هاى اذان فاصله مى دهد ، بین جمله هاى اقامه فاصله ندهد
مسأله 947 - مستحب است بین اذان واقامه یک قدم بردارد ، یا قدرى بنشیند ، یا سجده کند ، یا ذکر بگوید ، یا دعا بخواند ، یا قدرى ساکت باشد ، یا حرفى بزند ، یا دو رکعت نماز بخواند ، ولى حرف زدن بین اذان واقامه نماز صبح ، ونماز خواندن بین اذان واقامه نماز مغرب مستحب نیست ، بلکه در نماز مغرب خصوص نشستن مختصر وشبیه آن مستحب است
مسأله 948 - مستحب است کسى را که براى گفتن اذان معین مى کنند ، عادل ووقت شناس وصدایش بلند باشد واذان را در جاى بلند بگوید