آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
احکام روزة قضاء
مسألة 1695 - اگر دیوانه عاقل شود ، واجب نیست روزه هاى وقتى را که دیوانه بوده قضاء نماید
.مسأله 1696 - اگر کافر مسلمان شود ، واجب نیست روزه هاى وقتى را که کافربوده قضاء نماید ولى اگر مسلمانى کافر شود ودو باره مسلمان گردد ، روزه هاىوقتى را که کافر بوده باید قضاء نماید .
مسأله 1697 - روزه اى که از انسان به واسطة مستى فوت شده باید قضاءنماید ، اگر چه جیزى را که به واسطه آن مست شده ، براى معالجه خورده باشد .
مسأله 1698 - اگر براى عذرى چند روز روزه نگیرد وبعد شک کند کهچه وقت عذر او بر طرف شده ، مى تواند مقدار کمتر را قضاء نماید ، مثلا کسى کهپیش از ماه رمضان مسافرت کرده ونمى داند پنجم رمضان از سفر برگشته یا ششممى تواند پنج روز روزه بگیرد وهمچنین کسى که نمى داند چه وقت عذر برایشپیدا شده ، مى تواند مقدار کمتر را قضاء نماید ، مثلا اگر در آخرهاى ماه رمضان مسافرت کند وبعد از رمضان بر گردد ونداند که بیست وپنجم رمضان مسافرتکرده ، یا بیست وششم ، مى تواند مقدار کمتر یعنى پنج روز را قضاء کند .
مسأله 1699 - اگر از چند ماه رمضان روزه قضاء داشته باشد ، قضاى هر کدامرا که اول بگیرد مانعى ندارد
مسأله 1700 - اگر قضاى روزه چند رمضان بر او واجب باشد ودر نیتمعین نکند ، روزه اى را که مى گیرد قضاى کدام رمضان است ، قضاى سال اول حساب مى شود
مسألة 1701 - کسى که قضاى روزه رمضان را گرفته ، مى تواند پیش از ظهرروزه خود را باطل نماید
مسأله 1702 - اگر قضاى روزه میتى را گرفته باشد ، مى تواند بعد از ظهر روزهرا باطل کند اگر چه بهتر است باطل نکند .
مسأله 1703 - اگر به واسطه مرض ، یا حیض ، یا نفاس ، روزه رمضان را نگیردوپیش از تمام شدن رمضان بمیرد ، لازم نیست روزهایى را که نگرفته براى اوقضاء کنند روزهایى را که نگرفته باید قضاء کندواحتیاط واجب آن است که براى هر روز یک مد طعام هم به فقیر بدهد .
مسأله 1704 - اگر به واسطه مرضى روزه رمضان را نگیرد ومرض او تارمضان سال بعدطول بکشد ، قضاى روزه هایى را که نگرفته بر او واجب نیست ،وباید براى هر روز یک مد که تقریبا ده سیر است طعام یعنى گندم یا جو وماننداینها به فقیر بدهد ، واگر به واسطه عذر دیگرى مثلا براى مسافرت روزه نگرفتهباشد وعذر او تا رمضان بعد باقى بماند ،
مسأله 1705 - اگر به واسطه مرضى روزه رمضان را نگیرد وبعد از رمضانمرض او بر طرف شود ولى عذر دیگرى پیدا کند که نتواند تا رمضان بعد قضاىروزه را بگیرد ، باید روزه هایى را که نگرفته قضاء نماید . واگر در ماه رمضان ، غیرمرض عذر دیگرى داشته باشد وبعد از رمضان آن عذر بر طرف شود وتا رمضانسال بعد به واسطه مرض نتواند روزه بگیرد ، روزه هایى را که نگرفته لازم نیستقضاء کند .
مسأله 1706 - اگر در ماه رمضان به واسطه عذرى روزه نگیرد وبعد ازرمضان عذر او بر طرف شود وتا رمضان آینده عمدا قضاى روزه را نگیرد ،باید روزه قضاء کند وبراى هر روز یک مد گندم یا جو ومانند اینها هم بهفقیر بدهد
مسأله 1707 - اگر در قضاى روزه کوتاهى کند تا وقت تنگ شود ودر تنگى وقت عذرى پیدا کند ، باید روزه قضاء را بگیرد وبراى هر روز یک مد گندم یا جوومانند اینها به فقیر بدهد ، واگر موقعى که عذر دارد ، تصمیم داشته باشد که بعد ازبر طرف شدن عذر روزه هاى خود را قضاء کند وپیش از انکه قضاء نماید درتنگى وقت عذر پیدا کند ، روزه قضاء را بگیرد وبنا بر احتیاط واجب براى هر روزیک مد طعام هم به فقیر بدهد
مسأله 1708 - اگر مرض انسان چند سال طول بکشد ، بعد از آنکه خوب شدباید قضاى رمضان آخر را بگیرد وبراى هر روز از سالهاى پیش یک مد که تقریباده سیر است ، طعام یعنى گندم یا جو ومانند اینها به فقیر بدهد .
مسأله 1709 - کسى که باید براى هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد ، مى تواندکفاره چند روز را به یک فقیر بدهد .
مسأله 1710 - اگر قضاى روزه رمضان را چند سال تأخیر بیندازد ، باید قضاء را بگیرد وبراى هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد .
مسأله 1711 - اگر روزه رمضلان را عمدا نگیرد ، باید قضاى آن را بجا آورد وبراى هر روز دو ماه روزه بگیرد ، یا به شصت فقیر طعام بدهد ، یا یک بنده آزاد کندوچناچه تا رمضان آینده قضاى آن روزه را بجا نیاورد ، بنا بر احتیاط براى هر روز یک مد طعام لازم است .
مسأله 1712 - اگر روزه رمضان را عمدا نگیرد ودر روز ، مکرر جماع کند یااستمناء نماید واگر چند مرتبه کار دیگرى که روزه را باطل مى کند انجام دهد ،مثلا چند مرتبه غذا بخورد ، یک کفاره کافى است .
مسأله 1713 - بعد از مرگ پدر ومادر پسر بزرگتر باید قضاى نماز وروزه آنانرا به تفصیلى که در صفحه 225 گفته شد بجا آورد .
مسأله 1714 - اگر پدر ومادر غیر از روزه رمضان ، روزه واجب دیگرى را مانندروزه نذر نگرفته باشند ، باید پسر بزرگتر قضاء نماید .