آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
1 _ شکار حیوان صحرائى
مسأله 194 _ شکار حیوان صحرائى بر محرم حرام اӘʠمگر در موردى که ترس از آزار او داشته باشد مانند درندگان و مار که در این مورد از شکار آنها مانعى نیست.
مسأله 195 _ شکار ملخ هم حرام است ولى شکار زنبور وپشه ومورچه واشباه آنها مانعى ندارد.
مسأله 196 _ همان نحو که شکار حیوان صحرائى حرام است، کمک نمودن در شکار ولو به راهنمائى یا اشارهیا بستن دربه روى شکار در صورتى که شخص دیگرىدرصدد شکار است، واین کارها کمک به او مى کند در شکار حرام است.
مسأله 197 _ نگاه داشتن شکار نیز بر محرم حراماست ولو مالک او باشد مثل این که قبلا حیوانى را صید نموده ودر جائى نگاه داشته باشد.
مسأله 198 _ حرام است از براى محرم خوردن گوشت شکار پس اگر محلى حیوانى را شکار نموده محرم نمى تواند از گوشت آن بخورد.
مسأله 199 _ اگر محرمى حیوان شکارى را صید و یا ذبح نمود، حرام است خوردن گوشت او حتى بر شخص محل
وهمچنین اگر محلى آن حیوان را در حرم ذبح بنماید.
مسأله 200 _ جوجه وتخم حیوان صحرائى حکم خود او را دارند واحکام گذشته نسبت به آن دو جارى است.
مسأله 201 _ شکار حیوان دریائى مانند ماهى و امثال آن وحیوان اهلى مثل گوسفند و شترمرغ خانگى وامثال آنها مانعى ندارد و مشمول احکام گذشته که در حیوان صحرائى گفته شد، نیستند.
مسأله 202 _ اگر در حیوانى شک کند که صحرائى است یا دریائى چنانچه در آب زندگى مى کند ویا تخم مى گذارد در آب، دریائى است اگر در صحرا زندگى مى کندیا تخم در آنجا مى گذارد، صحرائى است اگر از این دو راه چیزى معلوم نشد، اظهر حرمت صید آن است.
کفارات شکاربراى کشتن وشکار هر یک از حیوانات صحرائى در شریعت مطهره کفاره اى معین شده که در مسائل ذیل بیان خواهد شد.
مسأله 203 _ در کشتن شترمرغ یک شتر ودر کشتن گاو وحشى یک گاو و در کشتن خر وحشى یک گاو، ودر کشتن آهو وخرگوش یک گوسفند وهمچنین در کشتن روباه یک گوسفند کفاره هست.
مسأله 204 _ کسى که شکارى کرد چنانچه کفاره آن شتر باشد ویافت نشود باید شصت مسکین را اطعام نماید،براى هر مسکین یک مد (که تقریبا ده سیر است) واگر این را هم نتواند باید شصت روز روزه بگیرد واگر تمکن نداشت، باید هیجده روز روزه بگیرد. واگر کفاره گاو باشد و دست نیاید یا مقدور نباشد باید سى مسکین را اطعام نماید واگر این را هم نتواند نه روز روزه بگیرد. واگر کفاره گوسفند باشد و یافت نشود یا نتواند تهیه کند باید ده مسکین را
اطعام نماید و اگر متمکن نباشد، باید سه روز روزه بگیرد.
مسأله 205 _ هرگاه محرم در خارج حرم کبوتر یا مانند آن را شکار نموده و بکشد یک گوسفند باید کفاره بدهد وهرگاه محل (غیر محرم) کبوتر ومانند آن را در حرم بکشد یک درهم و در جوجه آن نیم درهم ودر تخم آن ربع درهم کفاره بدهد، وهرگاه محرم در حرم آن را بکشد هر دو کفاره بر او واجب مى شود، وهمچنین است در کشتن جوجه و شکستن تخم، وتخم اگر جوجه در آن به حرکت آمده حکم جوجه را دارد.
مسأله 206 _ کفاره شکار قطاة (مرغى است که آن را به فارسى سنگ خوار نامند) و کبک و دراج ومانند آنها یک بره است که از شیر گرفته شده وعلفخوار باشد وکفاره شکار گنجشک و قبره که نوعى از مرغان مى باشد که به فارسى آن را چکاوک نامند و صعوه(مرغى است کوچک وبه فارسى آن را سنگانه نامند (ومانند آنها بنابر مشهور یک مد (که تقریبا سه ربع کیلو) ده سیر گندم یا جو یا نان ومانند اینها است، و احوط در اینها یک بره از شیر گرفته شده است وکفاره کشتن یک ملخ یک دانه خرما و یا یک مشت گندم وکفاره بیشتر از یک ملخ یک مشت گندم ومانند آن ودر زیاد آن یک گوسفند است.
مسأله 207 _ کشتن موش صحرائى وخارپشت وسوسمار ومانند اینها یک بزغاله کفاره دارد ویک نوع مالمولک (عظایه) یک مشت طعام کفاره دارد.
مسأله 208 _ کشتن عمدى زنبور مقدارى طعام کفاره دارد، ودر صورتى که کشتن به جهت دفع اذیت باشد کفاره ندارد.
مسأله 209
_ در راهى که ملخ زیاد است بایستى محرم راه خود را کج کند که آن را نکشند واگر نتواند این کار را بکند که خواه ناخواه ملخ پایمال مى شود، عیبى ندارد.
مسأله 210 _ اگر جماعتى در کشتن شکارى شرکت کردند بر هر یک کفاره مستقلى هست.
مسأله 211 _ کفاره خوردن شکار مانند کفاره خود شکار است پس اگر محرم شکار کند وآن را بخورد دو کفاره باید بدهد یکى براى شکار ودیگرى براى خوردن آن واگرشکار دیگرى را بخورد یک گوسفند باید بدهد.
مسأله 212 _ کسى که شکارى همراه دارد و داخلحرم شود باید او را رها کند وچنانچه رهایش نکرد تا مرد باید کفاره بدهد.
مسأله 213 _ وجوب کفاره در کشتن شکاروخوردنش فرقى ندارد چه از روى عمد یا سهو یا نادانى باشد.
مسأله 214 _ در شکار مکرر کفاره نیز مکرر مى شود خواه شکار از روى نادانى یا فراموشى یا خطا باشد وهمچنین است در صورت عمد اگر شکار در حرم و شکارکننده محل باشد، یا شکار کننده محرم به احرامهاى متعدد باشد. واگر شکار عمدا از محرم به یک احرام مکرر شد،کفاره مکرر نخواهد شد.