آیت الله العظمی سید محمدصادق حسینی روحانی
مرجع تقلید شیعه
4 - مال حلال مخلوط به حرام
مسأله 1814 - اگر مال حلال با مال حرام بطورى مخلوط شود که انسان نتواند آنها را از یکدیگر تشخیص دهد وصاحب مال حرام ومقدار آن ، هیچ کدام معلوم نباشد ، باید خمس تمام مال را بدهد وبعد از دادن خمس ، بقیه مال حلال مى شود
مسأله 1815 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود وانسان مقدار حرام را بداند وصاحب آن را نشناسد ، باید آن مقدار را به نیت صاحبش صدقه بدهد .
مسأله 1816 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود وانسان مقدار حرام را نداند وصاحبش را بشناسد باید یکدیگر را راضى نمایند وچنانچه صاحب مال راضى نشود ، در صورتى که انسان بداند چیز معینى مال او است وشک کند که بیشتر از آن هم مال او هست یا نه ، باید چیزى را که یقین دارد مال او است به او بدهد بقیه مال خود او است ، واگر مال معین را نداند به او تعلق دارد در صورتى که تمام مال تحت ید او است با مراجعه به حاکم شرع حد اقل مقدارى را که مى مال او است به او مى دهد وبقیه بر خودش حلال است ، واگر تحت ید او نباشد مقدار متیقن مال آن شخص را به او مى دهد البته با نظر حاکم ومقدارى که یقینا مال او است بر مى دارد ، ودر مقدار مشتبه با اجازه حاکم شرع نصف مى کنند . هر کدام نصف آن مال را بر مى دارند .
مسأله 1817 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد ، یا مالى که صاحبش را نمى شناسد به نیت اوصدقه بدهد ، بعد از آنکه صاحبش پیدا شد ، لازم نیست به مقدار مالش به او بدهد .
مسأله 1819 - اگر مال حالى با حرام مخلوط شود ومقدار حرام معلوم باشد وانسان بداند که صاحب آن از چند نفر معین بیرون نیست ولى نتواند بفهمد کیست چنانچه مال دست او باشد وتسلط بر او بوجه شرعى نباشد باید همه آنها را راضى نماید واگر در دست او نباشد یا تسلط به وجه شرعى باشد حاکم شرع مصالحه مى کند با همه افراد ، وبطور مساوى قمست مى نماید .