آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
راه ثابت شدن نجاست
مسئله 125. نجاست چیزی از سه راه ثابت میشود:1. خود شخص یقین یا اطمینان کند چیزی نجس است و اگر گمان داشته باشد که چیزی نجس است، لازم نیست از آن اجتناب کند، بنابراین در برخی اماکن عمومی، مانند غذاخوریهایی که برخی افراد پاکی و نجسی را مراعات نمیکنند و در آنجا غذا میخورند، اگر انسان به نجاست غذایی که برای او آوردهاند یقین نداشته باشد، میتواند در آنجا غذا بخورد. 2. کسی که چیزی در اختیار اوست، بگوید آن چیز نجس است؛ مثلاً همسر انسان، صاحبخانه، خدمتکار، فروشنده یا ... بگوید ظرف یا چیز دیگری که در اختیار اوست، نجس است. 3. دو مرد عادل بگویند فلان چیز نجس است؛ نیز اگر یک عادل بگوید چیزی نجس است، بنا بر احتیاط واجب باید از آن، پرهیز کرد.
مسئله 126. اگر با ندانستن مسئله، نجس بودن و پاک بودن چیزی را نداند - برای مثال نداند عرق جنب از حرام یا فضله موش پاک است یا نه - باید حکم مسئله را بپرسد؛ ولی اگر با اینکه مسئله را میداند، در پاکی چیزی شک کند - مثلاً شک کند آن چیز خون است یا نه؛ یا نداند که خونِ پشه است یا خون انسان - آن چیز پاک است.
مسئله 127. چیز نجسی که انسان شک دارد پاک شده یا نه، نجس است و چیز پاک را اگر شک کند نجس شده یا نه، پاک است و اگر هم بتواند نجس بودن یا پاک بودن آن را با مقداری جستوجو بفهمد، لازم نیست تحقیق و پرسوجو کند.
مسئله 128. اگر بداند یکی از دو ظرف یا دو لباسی که از هر دوی آنها استفاده میکند، نجس شده و نداند کدام است، باید از هر دو پرهیز کند، بلکه اگر مثلاً نمیداند لباس خودش نجس شده یا لباسی که مال دیگری است و او از آن هیچ استفاده نمیکند، باز هم به احتیاط از لباس خودش پرهیز کند، اگرچه لازم نیست.