آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
صورت های مال حلال مخلوط به حرام
مسئله 1946. مال حلال مخلوط به حرام چهار صورت دارد:
صورت یکم: هم مقدار مال حرام معلوم است، هم صاحب مال معلوم؛ ولی مال حلال و حرام، به نوعی ممزوج شده است که تمایز آنها از یکدیگر ممکن نیست؛ در این صورت باید به اندازه مال حرام به صاحبش بپردازد.
صورت دوم: صاحب مال معلوم است؛ ولی مقدار مال حرام معلوم نیست؛ در این صورت، با صاحب مالْ تراضی و مصالحه میکند.
صورت سوم: مقدار مال حرام معلوم است؛ ولی صاحب آن معلوم نیست، در این صورت، مقدار مال حرام چه کمتر از خمس باشد یا بیشتر از آن، حکم مجهول المالک را دارد و باید به حاکم شرع و ولیّ مسلمین پرداخت شود؛ یا به اذن او صدقه داده شود.
صورت چهارم: هم مقدار مال حرام معلوم نیست؛ هم صاحب آن؛ در این صورت، باید خمس آن را پرداخت کند.
مسئله 1947. اگر مال حرامی که با مال حلال مخلوط شده، مردد بین دو یا چند چیز شبیه به همدیگر باشد، در این صورت، به قید قرعه، یکی از آنها را به حاکم شرع میپردازد؛ یا به اذن او صدقه میدهد.
مسئله 1948. در صورتی که مالک مالی که مخلوط شده است، مردد بین چند نفر باشد، اگر مال یاد شده قابل تقسیم میان آنها باشد، آن مال بین آنان تقسیم میشود و اگر قابل توزیع نباشد، میان آنان قرعه زده میشود و قرعه به نام هرکس درآمد، آن مال به او داده میشود.