آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
یکم. غسل جنابت
احکام جنابت
مسئله 359. به سبب دو چیز انسان، زن باشد یا مرد، جنب میشود: آمیزش و بیرون آمدن منی؛ چه در خواب باشد یا بیداری؛ کم باشد یا بسیار؛ با شهوت باشد یا بیشهوت؛ با اختیار باشد یا بیاختیار، بنابراین خوش آمدن، سست شدن بدن، تا وقتی که منی خارج نشود، سبب جنابت نیست.
مسئله 360. اگر رطوبتی از انسان خارج شود و نداند منی است یا ادرار یا رطوبت دیگر، چنانچه با شهوت و جستن بیرون آمده و پس از آن، بدن سست شده، آن رطوبت حکم منی را دارد و اگر هیچ یک از این سه نشانه را نداشته باشد، حکم منی را ندارد؛ ولی در زن و مریض لازم نیست آن رطوبت با جستن بیرون آمده باشد، بلکه اگر با شهوت بیرون آمده باشد، در حکم منی است و لازم نیست بدن او سست شود.
مسئله 361. اگر از مردی که بیمار نیست، رطوبتی بیرون آید و یکی از سه نشانهای را که در مسئلۀ پیشگفته شد، داشته باشد و نداند نشانههای دیگر را داشته یا نه، چنانچه پیش از بیرون آمدن رطوبت، وضو نداشته، باید وضو بگیرد.
مسئله 362. مستحب است انسان پس از بیرون آمدن منی ادرار کند، تا ذرّاتِ ماندۀ منی از مخرج خارج شود و اگر ادرار نکند و پس از غسل بدون فاصلۀ بسیار رطوبتی از او بیرون آید که نداند چیست، حکم منی را دارد.
مسئله 363. اگر انسان آمیزش کند و به اندازۀ ختنهگاه یا بیشتر داخل شود، در زن باشد یا در مرد، در قُبُل باشد یا در دُبُر، بالغ باشند یا نابالغ، اگرچه منی بیرون نیاید، هر دو جنب میشوند و باید غسل کنند.
مسئله 364. اگر شک کند که به مقدار ختنهگاه داخل شده یا نه، غسل بر او واجب نیست.
مسئله 365. اگر - نَعُوذُ بِالله - با حیوانی آمیزش کند و منی از او بیرون آید، غسل تنها کافی است و چنانچه منی بیرون نیاید، اگر پیش از وطی وضو داشته، باز هم غسل تنها کافی است و چنانچه وضو نداشته، به احتیاط واجب غسل کند و وضو هم بگیرد.
مسئله 366. اگر منی از جای خود حرکت کند و بیرون نیاید، یا انسان شک کند که منی از او بیرون آمده یا نه، غسل بر او واجب نیست.
مسئله 367. هرگاه زن پس از غسل جنابت، منی مرد از او خارج شود، غسل بر وی واجب نیست؛ همچنین است اگر شک کند که منی بیرون آمده، از خود اوست یا از مرد؛ امّا اگر علم یا اطمینان داشته باشد که منی خارج شده از خود اوست، یا مخلوط با منی مرد است، غسل بر او واجب است.
مسئله 368. کسی که نمیتواند غسل کند، ولی تیمّم برایش ممکن است، میتواند پس از داخل شدن وقت نماز، با همسر خود آمیزش کند.
مسئله 369. اگر در لباس خود منی ببیند و بداند که از خود اوست و برای آن غسل نکرده، باید غسل کند و نمازهایی را که یقین دارد پس از بیرون آمدن منی خوانده، قضا کند؛ ولی نمازهایی را که احتمال میدهد پس از بیرون آمدن منی خوانده، لازم نیست قضا کند.
کارهای حرام بر جنب
مسئله 370. پنج چیز بر جنب حرام است: 1. رسانیدن جایی از بدن به خطّ قرآن یا به اسم خدا، و به احتیاط واجب، اسامی مبارک پیامبران و امامان: و حضرت زهرا علیهاالسلام حکم اسم خدا را دارد. 2. رفتن در مسجد حرام و مسجد پیامبر صلیاللهعلیهوآله ، اگرچه از یک در داخل و از در دیگر خارج شود. 3. توقّف در مساجد دیگر؛ اگر از یک در داخل و از در دیگر خارج شود، یا برای برداشتن چیزی برود، مانعی ندارد و به احتیاط واجب در حرم امامان : هم توقف نکند. 4. گذاشتن چیزی در مسجد. 5. خواندن هر یک از آیاتی که سجدۀ واجب دارد و آنها در چهار سورهاند: سورۀ سجده (آیۀ 15)؛ سورۀ فصّلت (آیۀ 38)؛ سورۀ نجم (آیۀ 62)؛ سورۀ علق (آیۀ 1شر یک ) و اگر یک کلمه از این چهار آیه را هم بخواند، حرام است.
کارهای مکروه بر جنب
مسئله 371. چند چیز بر جنب مکروه است: 1 و 2. خوردن و آشامیدن؛ ولی اگر وضو بگیرد یا دستها را شسته و مضمضه و استنشاق کند، کراهت برداشته یا کم میشود. 3. خواندن بیشتر از هفت آیه از سورههایی که سجدۀ واجب ندارد. 4. رسانیدن جایی از بدن به جلد، حاشیه و بین خطهای قرآن. 5. همراه داشتن قرآن. 6. خوابیدن؛ ولی اگر وضو بگیرد یا به سبب نداشتنِ آب، بدل از غسل تیمّم کند، مکروه نیست. 7. رنگ کردن موها به حنا و مانند آن. 8. مالیدن روغن و انواع کِرِمها به بدن. 9. آمیزش پس از آنکه در خواب منی از او بیرون آمده است.