آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
احکام نجاسات
نجس کردن قرآن
مسئله 139. نجس کردن خط و ورق قرآن حرام است و اگر نجس شود، باید فوراً آن را با آب پاک کرد.
مسئله 140. نجس کردن جلد قرآن، در صورتی که بیاحترامی به قرآن باشد، حرام است و باید آن را با آب پاک کرد.
مسئله 141. گذاشتن قرآن روی عین نجس - مانند خون و مردار - اگرچه آن عین نجس خشک باشد، حرام است و برداشتن قرآن از روی آن، واجب است.
مسئله 142. نوشتن قرآن با مرکّب نجس، اگرچه یک حرف آن باشد، حرام است و اگر نوشته شود و پاک کردن آن ممکن نباشد، باید آن را با تراشیدن و مانند آن از بین برد.
مسئله 143. دادن قرآن به هر کسی که مستلزم اهانت و تنجیس قرآن باشد، حرام است و این حکم به کافر اختصاص ندارد، بنابراین دادن قرآن به دست مسلمانی که مقیّد به طهارت و نجاست نیست، اگر موجب اهانت و تنجیس قرآن شود، حرام است و اگر دادن قرآن به محقق و پژوهشگرِ کافری برای مطالعه آیات و تأمل کردن در آن و سنجیدن با کتابهای آسمانی دیگر، مستلزم هتک و اهانت به قرآن و تنجیس آن نباشد، جایز است.
مسئله 144. اگر ورق قرآن یا چیزی که احترام آن لازم است - مثل کاغذی که اسم خدا یا پیغمبر صلیاللهعلیهوآله یا امام علیهالسلام بر آن نوشته شده - در چاه فاضلاب بیفتد، بیرون آوردن و آب کشیدن آن واجب است، اگرچه هزینه داشته باشد و اگر بیرون آوردن آن ممکن نباشد، باید برای تخلیه به آنجا نروند تا یقین کنند آن ورق از بین رفته است؛ نیز اگر تربت حضرت سید الشهداء علیهالسلام در چاه فاضلاب بیفتد و بیرون آوردن آن ممکن نباشد، باید تا وقتی که یقین نکردهاند که به کلّی از بین رفته، برای تخلیه به آن مکان نروند.
خوردن و آشامیدن چیز نجس و خرید و فروش و عاریه دادن آن
مسئله 145. خوردن و آشامیدن چیز نجس، حرام است؛ نیز خورانیدن عین نجس به اطفال، اگر ضرر داشته باشد، حرام است، بلکه چنانچه ضرر هم نداشته باشد، بنا بر احتیاط واجب باید از آن خودداری کرد. خورانیدن غذاهای نجسشده به طفل بنا بر احتیاط جایز نیست.
مسئله 146. اگر کسی ببیند دیگری چیز نجسشدهای را میخورد یا با لباس نجسشده نماز میخواند، لازم نیست به او بگوید.
مسئله 147. چنانچه میزبان در بین غذا خوردن، بفهمد غذا نجس شده است، باید به مهمانان خبر دهد؛ اما اگر یکی از مهمانان بفهمد، لازم نیست به دیگران خبر دهد؛ ولی چنانچه به گونهای با آنان معاشرت دارد که میداند با نگفتن، خود او هم نجس میشود، باید پس از غذا به آنان بگوید تا دهان را آب بکشند.
مسئله 148. فروختن و عاریه دادن چیز نجسشده که میشود آن را آب کشید، اگر نجس بودن آن را به خریدار یا عاریهگیر نگویند، اشکال ندارد؛ ولی چنانچه کسی بداند که خریدار یا عاریهگیرنده، آن را در کارهایی که مشروط به طهارت است - مانند خوردن و آشامیدن - بهکار میگیرد، باید نجاستش را به او بگویند.
مسئله 149. اگر چیزی را که عاریه کرده نجس شود، چنانچه بداند که صاحبش آن را در کارهایی که مشروط به طهارت است - مانند خوردن و آشامیدن - بهکار میگیرد، واجب است به او بگوید.
مسئله 150. اگر جایی از خانه یا فرش کسی نجس شده باشد و ببیند بدن یا لباس یا چیز دیگر کسانی که وارد خانۀاو میشوند، با رطوبت به جای نجس رسیده است، لازم است احتیاطاً به آنان بگوید.
مسئله 151. بچه ممیّزی که خوب و بد را میفهمد، اگر تکلیفش هم نزد یک است، چنانچه دربارۀچیزی که در اختیار اوست بگوید پاک است، میتوان قبول کرد، هرچند احتیاط عدم قبول است و اگر دربارۀچیزی که در اختیار اوست بگوید نجس است، به احتیاط واجب از آن اجتناب شود.