آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
چهارم. نیاز به آب برای حفظ جان
مسئله 711. هرگاه بترسد اگر آب را به مصرف وضو یا غسل برساند، خودش یا عیال و اولاد او، یا وابستگان وی - مانند خدمتکار - از تشنگی بمیرند یا بیمار شوند، یا به قدری تشنه شوند که تحمّل آن مشقّت دارد، باید به جای وضو و غسلْ تیمّم کند؛ نیز چنانچه بترسد حیوانی که مانند اسب و قاطر که معمولاً برای خوردن، سرش را نمیبرند، از تشنگی تلف شود، باید آب را به آن بنوشاند و تیمّم کند، اگرچه حیوان مال خودش نباشد؛ همچنین است کسی که حفظ جان او واجب است، به گونهای تشنه باشد که آب ندادن به وی سبب تلف شدن اوست.
مسئله 712. اگر غیر از آب پاکی که برای وضو یا غسل دارد، آب نجسی هم به مقدار آشامیدن خود و وابستگان به خود داشته باشد، باید آب پاک را برای آشامیدن بگذارد و با تیمّم نماز بگزارد؛ ولی چنانچه آب را برای حیوانش بخواهد، باید آب نجس را به آن بدهد و با آب پاک وضو بگیرد و غسل کند.
مسئله 713. وسیله نقلیه مانند اتومبیل که برای حرکت کردن به آب نیاز دارد و اگر آب به آن نرسد مسافران در بیابانِ خطر میمانند، آب را باید به مصرف آن وسیله رساند و تیمّم کرد.