آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
شرط سوم. برنگشتن از قصد خود در بین راه
مسئله 1337. اگر پیش از رسیدن به چهار فرسخ، از قصد خود برگردد یا مردد شود، باید نماز را تمام بهجا آورد.
مسئله 1338. اگر پس از رسیدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود، چنانچه تصمیم داشته باشد که همانجا بماند یا پس از ده روز برگردد، یا در برگشتن و ماندن مردّد باشد یا بخواهد برگردد، در صورتی که مجموع مسافت رفت و برگشت، کمتر از هشت فرسخ باشد، باید نماز را تمام انجام دهد.
مسئله 1339. اگر پس از رسیدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود و تصمیم داشته باشد که برگردد، باید شکسته نماز بگزارد.
مسئله 1340. اگر برای رفتن به محلی حرکت کند و پس از رفتن مقداری از راه بخواهد جای دیگری برود، چنانچه از محل اولی که حرکت کرده تا جایی که میخواهد برود هشت فرسخ باشد، باید شکسته نماز بگزارد.
مسئله 1341. اگر پیش از رسیدن به هشت فرسخ مردد شود که ماندۀ راه را برود یا نه، و به هنگام تردید هم راه نرود و سپس تصمیم بگیرد که بقیۀ راه را برود، باید تا پایان سفر شکسته نماز بگزارد.
مسئله 1342. اگر پیش از رسیدن به هشت فرسخ، مردد شود که ماندۀ راه را برود یا نه، و هنگامی که مردد است مقداری راه برود و سپس تصمیم بگیرد بقیۀ راه را برود، چنانچه ماندۀ مسافت او هشت فرسخ باشد یا چهار فرسخ باشد؛ لیکن تصمیم دارد برود و برگردد، باید نماز را شکسته بهجا آورد؛ ولی اگر راهی که پیش از مردد شدن با راهی که پس از عزم دوباره میرود، روی هم هشت فرسخ باشد، نماز را شکسته اقامه کند، اگرچه جمعْ احتیاط مستحب است.
مسئله 1343. اگر در حال سفر پس از گذشتن از حد ترخص مانعی برای ادامه سفر پیش آید، تا وقتی که تصمیم او بر سفر باقی است و مشروط به تحقق امر دیگر نیست، باید نماز را شکسته انجام دهد؛ ولی اگر از تصمیم سفر برگردد یا بخواهد در همان مکان ده روز بماند، باید نماز را تمام بهجا آورد.