آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
یکم. خوردن و آشامیدن
مسئله 1659. اگر روزهدار عمداً چیزی بخورد یا بیاشامد، روزۀ او باطل میشود؛ چه آن چیز خوراکی باشد؛ یا غیرخوراکی - مثل خاک - و چه کم باشد یا بسیار؛ حتی اگر از راه غیر متعارف به حلق برسد - مثل شرب از راه بینی یا دیگر منافذ سَر - روزه را باطل میکند. معیار، صدق اکل و شرب است، به گونهای که به بخش پایانی حلق که وصل به جوف است، برسد.
مسئله 1660. اگر روزهدار چیزی را که لای دندان مانده است، با علم و عمد فرو برد، روزهاش باطل میشود؛ ولی اگر بیاختیار یا از روی فراموشی به حلق فرو رود، روزه باطل نمیشود.
مسئله 1661. کسی که میخواهد روزه بگیرد، لازم نیست پیش از اذان صبح دندانهایش را خلال کند؛ ولی اگر بداند غذای لایدندان در روز بیرون میآید و به حلق فرو میرود، خلال کردن آن واجب است و اگر عمداً به این واجب عمل نکرد و در بین روز به حلق فرو رفت، روزه باطل میشود و قضا دارد؛ ولی کفّاره ندارد؛ همچنین اگر به حلق فرو نرود، روزه او باطل است و قضا دارد، چون اخلال به نیت کرده است.
مسئله 1662. فرو بردن آب دهانی که با اختیار یا بیاختیار در دهان جمع شده، گرچه بسیار و ترش مزه باشد، روزه را باطل نمیکند، اگرچه احتیاط در اجتناب از فرو بردن آن است.
مسئله 1663. بلعیدن خلط سر و سینه برای روزهدار، تا وقتی که به فضای دهان نرسد، روزه را باطل نمیکند و احتیاط واجب، آن است زمانی که به فضای دهان رسید، از فرو بردن آن به حلق خودداری کند؛ ولی چون مُبطل بودن آن قطعی نیست، اگر فرو رود، روزه او صحیح است.
مسئله 1664. اگر روزهدار مسواک آغشته به آب دهان را بیرون بیاورد و دوباره در دهان بگذارد و رطوبتش در آب دهان مستهلک شود، روزه او صحیح است؛ ولی اگر در آب دهان مستهلک نشود و آن را فرو ببرد، روزه را باطل میکند.
مسئله 1665. با جویدن آدامس، اگر ذرات آن در آب دهان متفرق و مخلوط شود و همراه با آب دهان به حلق فرو رود، روزه باطل میشود.
مسئله 1666. اگر روزهدار فراموش کند که روزه است و چیزی بخورد، روزه او باطل نمیشود.