آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
شرط هفتم. شغل نبودن سفر
مسئله 1361. شغل او سفر یا در سفر نباشد، بنابراین شتردار، راننده، خلبان، چوبدار، کشتیبان، بازرس، پرستار سیّار و مانند اینها، اگرچه برای بردن ابزار منزل خود مسافرت کنند، باید نماز را تمام بهجا آورند؛ ولی در سفر اول در صورتی که طول نکشد، نمازشان شکسته است.
مسئله 1362. کسی که شغل او سفر است، اگر برای کار دیگری مانند زیارت یا حج مسافرت کند، باید نماز را شکسته اقامه کند؛ ولی اگر رانندهای اتومبیل خود را برای زیارت کرایه دهد و خودش نیز زیارت کند، باید نماز را تمام بهجا آورد.
مسئله 1363. کسانی که راهنمای حجّ و مدیر کاروان حجّاج و مانند آن هستند، چنانچه شغل یا مقدّمۀ شغل آنان سفر باشد، باید نماز را تمام بگزارند و اگر شغل یا مقدّمۀ شغل آنان سفر نباشد، باید شکسته بهجا آورند.
مسئله 1364. کسی که در بخشی از سال شغلش سفر است - مانند رانندهای که فقط در تابستان یا زمستان اتومبیل خود را کرایه میدهد - باید در سفری که مشغول به کارش هست، نماز را تمام اقامه کند و به احتیاط مستحب، هم شکسته، هم تمام بهجا آورد.
مسئله 1365. در کثیر السّفر لازم نیست که انسان سفرهای متعدّد داشته باشد، بلکه یک سفر طولانی که بیشتر سال را فرا گیرد، مثل سفرهای متعدّد است، پس همینکه بگویند فلانی راننده است یا شغلش سفر یا در سفر است، اگرچه در یک سفر طولانی و بدون تکرار و تعدّد باشد، کافی است.
مسئله 1366. راننده و دوره گردی که به صورت رسمی در دو سه فرسخی شهر رفت و آمد میکند، چنانچه اتفاقی سفر هشت فرسخی برود، باید نماز را شکسته انجام دهد.
مسئله 1367. کسی که شغلش سفر است، یا سفر مقدّمۀ شغل اوست، یا بسیار سفر میکند، اگر ده روز یا بیشتر در وطن خود بماند، چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد، یا بدون قصد بماند، باید در سفر اوّلی که پس از ده روز میرود، در صورتی که طول نکشد، نماز را شکسته بهجا آورد.
مسئله 1368. کسی که شغلش سفر است، یا سفر مقدّمۀ شغل اوست، یا فراوان سفر میکند، اگر در غیر وطن خود با قصد اقامت ده روز بماند، در سفر اوّلی که پس از ده روز میرود، در صورت طولانی نبودن آن، باید نماز را شکسته اقامه کند.
مسئله 1369. کسی که شغلش سفر است، یا سفر او بیش از ماندن در وطن یا محل اقامت است، اگر شک کند که در وطن یا در جای دیگر ده روز مانده یا نه، باید نماز را تمام بهجا آورد.
مسئله 1370. کسی که در شهرها سیاحت میکند و برای خود وطنی اختیار نکرده، باید نماز را تمام بهجا آورد.
مسئله 1371. کسی که شغلش سفر نیست، اگر برای مثال، در شهری جنسی دارد که برای حمل آن سفرهای پیدرپی میکند، در صورتی که سفر او بیش از ماندن در وطن یا محل اقامت باشد، باید نماز را تمام اقامه کند.
مسئله 1372. کسی که از وطنش صرف نظر کرده، تا وقتی که وطن دیگری برای خود اختیار نکرده، اگر عنوانی که سبب تمام بودن نماز است - مانند شغل بودن سفر، کثیر السفر بودن یا خانه به دوشی - بر او صدق نکند، باید در مسافرت شکسته نماز بگزارد.