آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی
مرجع تقلید شیعه
موارد لزوم وضو
مسئله 330. برای شش چیز وضو گرفتن واجب است: 1. برای نمازهای واجب غیر از نماز میّت. 2. برای سجده و تشهّد فراموش شده، اگر پیش از انجام دادن آنها وضو باطل شده باشد. 3. برای طواف واجب خانۀ کعبه. 4. اگر نذر یا عهد کرده یا قسم خورده باشد که وضو بگیرد. 5. اگر نذر کرده باشد که جایی از بدن خود را به خطّ قرآن برساند. 6. برای شستن قرآنی که نجس شده یا بیرون آوردن آن از چاه یا مکان آلوده به نجاست در صورتی که وادار باشد دست یا جای دیگر بدن خود را به خطّ قرآن برساند؛ ولی چنانچه معطّل شدن به مقدار وضو، بیاحترامی به قرآن باشد، باید بدون اینکه وضو بگیرد، قرآن را از مکان یادشده بیرون آورد؛ یا اگر نجس شده آب بکشد و تا ممکن است، از دست گذاشتن به خطّ قرآن خودداری کند.
مسئله 331. مسّ کردن خطّ قرآن - یعنی رسانیدن جایی از بدن به خطّ قرآن - برای کسی که وضو ندارد، حرام است؛ ولی اگر قرآن را به زبان فارسی یا به زبان دیگر ترجمه کنند، مسّ آن بدون وضو اشکال ندارد، چنانکه مسّ سیدیهای قرآن بدون وضو اشکال ندارد.
مسئله 332. جلوگیری بچه و دیوانه از مسّ خطّ قرآن واجب نیست؛ ولی اگر مسّ کردن آنان بیاحترامی به قرآن باشد، باید از آن جلوگیری شود.
مسئله 333. کسی که وضو ندارد، حرام است اسم خدای متعالی را به هر زبانی نوشته شده باشد مسّ کند؛ همچنین است بنا بر احتیاط واجب مسّ اسم مبارک پیغمبر صلیاللهعلیهوآله و امام علیهالسلام و حضرت زهرا علیهاالسلام در صورتی که هتک حرمت شمرده شود.
مسئله 334. اگر در غیر وقت نماز برای اینکه با طهارت باشد به قصد قربت وضو بگیرد یا غسل جنابت کند، صحیح است، چنانکه نزد یک وقت نماز هم اگر به قصد مهیّا بودن برای نماز وضو بگیرد، اشکال ندارد.
مسئله 335. کسی که یقین دارد وقت داخل شده، اگر نیّت وضوی واجب کند و پس از وضو بفهمد وقت داخل نشده، وضوی او صحیح است.
مسئله 336. مستحب است انسان برای نماز میّت، زیارت اهل قبور، رفتن به مسجد و حرم معصومان:وضو بگیرد؛ همچنین مستحب است برای همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن، مسّ حاشیۀ قرآن و برای خوابیدن، وضو بگیرد؛ نیز مستحب است کسی که وضو دارد، دوباره وضو بگیرد و اگر برای یکی از این کارها وضو بگیرد، هر کاری را که باید با وضو انجام داد، میتواند آن را بهجا آورد؛ مثلاً میتواند با آن وضو نماز بگزارد.