آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
2 - آب قلیل
«مسألۀ 34» آب قلیل آبى است که از زمین نجوشد و از مقدار کُر کمتر باشد.
«مسألۀ 35» اگر آب قلیل روى چیز نجس بریزد یا چیز نجس به آن برسد، نجس مى شود، ولى اگر از بالا با فشار روى چیز نجس بریزد، مقدارى که به آن چیز مى رسد نجس و هر چه بالاتر از آن است پاک مى باشد، و نیز اگر مثل فوّاره با فشار از پایین به بالا رود، در صورتى که نجاست به بالا برسد پایین نجس نمى شود، ولى اگر نجاست به پایین برسد بالا نجس مى شود.
«مسألۀ 36» آب قلیلى که براى برطرف کردن عین نجاست روى چیز نجسى ریخته شده و از آن جدا مى گردد، نجس است. همچنین باید از آب قلیلى هم که بعد از برطرف شدن عین نجاست براى آب کشیدن چیز نجس روى آن مى ریزند و از آن جدا مى شود، اجتناب کرد؛ ولى آبى که با آن مخرج ادرار و مدفوع شسته شده با پنج شرط پاک است:
اوّل: آن که بو یا رنگ یا مزۀ نجاست نگرفته باشد. دوم: نجاستى از خارج به آن نرسیده باشد. سوم: نجاست دیگرى مثل خون، همراه ادرار یا مدفوع بیرون نیامده باشد. چهارم: ذرّه هاى مدفوع در آب پیدا نباشد. پنجم: بیشتر از مقدار معمول، نجاست به اطراف مخرج نرسیده باشد.