آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
احکام حُنوط
«مسألۀ 609» واجب است بعد از غسل، مواضع سجده میّت را حنوط کنند، یعنى به پیشانى و کف دستها و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاهاى او کافور بمالند و مستحب است بر سر بینى میّت نیز کافور بمالند و باید کافور ساییده و تازه باشد و اگر به واسطۀ کهنه بودن، عطر آن از بین رفته باشد، کفایت نمى کند.
«مسألۀ 610» در حنوط میّت، بنا بر احتیاط واجب باید ابتدا کافور را به پیشانى میّت بمالند، ولى مراعات ترتیب در بقیه اعضاى سجده لازم نیست.
«مسألۀ 611» بهتر آن است که میّت را پیش از کفن کردن حنوط نمایند، اگرچه در بین کفن کردن و بعد از آن نیز حنوط کردن مانعى ندارد.
«مسألۀ 612» اگر کسى که براى حجّ احرام بسته است، پیش از تمام کردن سعىِ بین
صفا و مروه بمیرد، حنوط کردن او جایز نیست و نیز اگر در احرام عمره پیش از آن که مو یا ناخن خود را کوتاه کند بمیرد، نباید او را حنوط کنند.
«مسألۀ 613» زنى که شوهر او مرده و هنوز عدّۀ او تمام نشده، اگرچه حرام است خود را خوشبو کند، ولى چنانچه بمیرد حنوط او واجب است.
«مسألۀ 614» مکروه است میّت را با مُشک و عنبر و عود و عطرهاى دیگر خوشبو کنند یا براى حنوط، آنها را با کافور مخلوط نمایند.
«مسألۀ 615» مستحب است قدرى از تربت حضرت سیدالشهداء علیه السلام را با کافور مخلوط کنند، ولى باید آن کافور را به جاهایى که موجب بى احترامى به تربت مقدّس مى شود نرسانند و نیز تربت نباید به قدرى زیاد باشد که وقتى با کافور مخلوط شد، دیگر به آن کافور نگویند.
«مسألۀ 616» اگر کافور به اندازۀ غسل و حنوط نباشد، بنابر احتیاط واجب باید غسل را مقدّم دارند و اگر کافور براى هفت عضو کفایت نکند، بنابر احتیاط واجب باید پیشانى را مقدّم بدارند.
«مسألۀ 617» مستحب است دو چوب تَر و تازه در قبر همراه میّت بگذارند.