آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
9 - برطرف شدن عین نجاست
«مسألۀ 211» اگر بدن حیوان با عین نجس - مثل خون - یا متنجس - مثل آب نجس - آلوده شود، چنانچه آنها برطرف شوند، بدن آن حیوان نیز پاک مى شود.
«مسألۀ 212» اگر باطن بدن انسان مانند داخل دهان و بینى با عین نجاست و یا چیز متنجس آلوده شود، بر طرف کردن آن چیز نجس یا متنجّس کافى است و آب کشیدن باطن بدن لازم نیست؛ ولى چنانچه قسمتى از آنها که معمولاً دیده مى شود، آلوده شده باشد، بنابر احتیاط واجب باید پس از بر طرف کردن آن چیز نجس یا متنجّس آن قسمت آب کشیده شود.
«مسألۀ 213» اگر چیزى مانند انگشتان دست، دندان مصنوعى، موادى که دندان را با آن پر مى کنند، باقى ماندۀ غذا و یا هر جسم خارجى دیگر، در باطن بدن (مانند داخل دهان یا بینى) با نجاست تماس پیدا کند، چنانچه برخورد با نجاست در قسمت هایى از باطن باشد که معمولاً دیده مى شود، بنابر احتیاط واجب باید آن را آب کشید و چنانچه در قسمت هایى باشد که معمولاً دیده نمى شود - مانند انتهاى دهان - در صورتى که عین نجاست در آن جسم خارجى نباشد، آب کشیدن آن لازم نیست.
«مسألۀ 214» اگر جایى که انسان نمى داند ظاهر بدن است یا باطن آن با نجاست تماس پیدا کند، بنابر احتیاط واجب باید آن را آب بکشد؛ ولى اگر نداند قسمتى که جزء باطن بدن است، از قسمت هایى است که معمولاً دیده نمى شود یا نه، آب کشیدن آن لازم نیست.
«مسألۀ 215» اگر گرد و خاک نجس به لباس، فرش و مانند آن بنشیند، چنانچه هر دو خشک باشند نجس نمى شوند و بر طرف کردن گرد و خاک کافى است و شستن لازم نیست؛ ولى اگر گرد و خاک یا لباس، فرش و مانند آن مرطوب باشد، باید محل نشستن گرد و خاک را آب بکشند.