آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
3 - استمناء
«مسألۀ 1665» اگر روزه دار استمناء کند، یعنى با خود کارى کند که منى از او بیرون آید، روزه او باطل مى شود.
«مسألۀ 1666» هرگاه روزه دار بداند که اگر در حال روزه بخوابد محتلم مى شود، یعنى در خواب منى از او بیرون مى آید، اگر موجب حرج و مشقت نباشد، بنابر احتیاط نباید بخوابد.
«مسألۀ 1667» اگر روزه دار در حال بیرون آمدن منى از خواب بیدار شود، واجب نیست از بیرون آمدن آن جلوگیرى کند.
«مسألۀ 1668» روزه دارى که محتلم شده، مى تواند ادرار کند و به دستورى که در مسألۀ 246 گفته شد استبراء نماید، ولى در صورتى که بداند به واسطۀ بول یا استبراء کردن، منى از مجراى ادرار بیرون مى آید، چنانچه غسل نکرده باشد، مى تواند استبراء کند و اگر غسل کرده باشد، بنابر احتیاط جایز نیست.
«مسألۀ 1669» روزه دارى که محتلم شده، اگر بداند منى در مجرا مانده و چنانچه پیش از غسل ادرار نکند، بعد از غسل منى از او بیرون مى آید، بنابر احتیاط واجب باید پیش از غسل ادرار کند.
«مسألۀ 1670» اگر به قصد بیرون آمدن منى عملى انجام دهد، چنانچه بداند بیرون آوردن منى باطل کنندۀ روزه است، اگرچه منى هم از او خارج نشود، روزۀ او باطل مى شود.
«مسألۀ 1671» اگر بى اختیار منى از روزه دار بیرون آید، روزه او باطل نمى شود، ولى اگر عملى انجام دهد که به حسب عادت با آن عمل منى از او خارج مى شود و یا احتمال دهد که با آن عمل منى از او خارج شود، روزه اش باطل است، هرچند منى از او خارج نشود.
«مسألۀ 1672» اگر روزه دار بدون قصد بیرون آوردن منى با کسى بازى و شوخى کند، در صورتى که عادت نداشته باشد که بعد از بازى و شوخى منى از او خارج شود، بلکه اطمینان داشته باشد که خارج نخواهد شد، اگرچه اتفاقاً منى بیرون آید، روزۀ او صحیح است، ولى اگر شوخى را تا آنجا ادامه دهد که نزدیک باشد منى خارج شود و خوددارى نکند تا خارج گردد، روزۀ او باطل است.