آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
مواردى که مى توان نماز واجب را شکست
«مسألۀ 1180» شکستن نماز واجب از روى اختیار بنابر احتیاط جایز نیست، ولى براى حفظ مال و جان و جلوگیرى از ضرر مالى یا بدنى مانعى ندارد.
«مسألۀ 1181» اگر حفظ جان خود انسان یا کسى که حفظ جان او واجب است یا حفظ مالى که نگهدارى آن واجب مى باشد، بدون شکستن نماز ممکن نباشد، باید نماز را بشکند، ولى شکستن نماز براى مالى که اهمیت ندارد، مکروه است.
«مسألۀ 1182» اگر در وسعت وقت مشغول نماز باشد و طلبکار طلب خود را از او مطالبه کند، چنانچه بتواند در بین نماز طلب او را بدهد، باید در همان حال بپردازد و اگر بدون شکستن نماز، دادن طلب او ممکن نباشد، باید نماز را بشکند و طلب او را بدهد و بعد نماز را بخواند.
«مسألۀ 1183» اگر در بین نماز بفهمد که مسجد نجس است، چنانچه وقت تنگ باشد، باید نماز را تمام کند و اگر وقت وسعت داشته باشد، چنانچه بتواند در بین نماز مسجد را تطهیر کند و تطهیر مسجد نماز را به هم نزند، باید در بین نماز تطهیر کند و اگر تطهیر مسجد نماز را به هم بزند، چنانچه نجس بودن مسجد موجب هتک آن و یا موجب سرایت نجاست به جاهاى دیگر شود و یا تطهیر پس از اتمام نماز با فوریّت تطهیر منافات داشته باشد، باید نماز را بشکند و مسجد را تطهیر کند و بعد نماز را بخواند وگرنه مى تواند نماز را بشکند و مسجد را تطهیر کند و بعد نماز را بخواند، اگرچه واجب نیست.
«مسألۀ 1184» کسى که باید نماز را بشکند، اگر نماز را تمام کند معصیت کرده و صحّت نماز او محلّ اشکال است.
«مسألۀ 1185» اگر پیش از آن که به اندازۀ رکوع خم شود، به خاطر آورد که اذان و اقامه را فراموش کرده، چنانچه وقت نماز وسعت داشته باشد، مستحب است براى گفتن آنها نماز را بشکند و اگر فقط اقامه را فراموش کرده و قبل از قرائت حمد یادش بیاید، مى تواند نماز را بشکند و اقامه را بگوید، ولى در صورتى که اقامه را گفته ولى اذان را فراموش کرده باشد، شکستن نماز، خلاف احتیاط است.