آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
اشاره
نماز مهم ترین اعمال دین است که اگر مورد قبول درگاه خداوند متعال واقع شود، عبادت هاى دیگر نیز قبول مى شوند و اگر نماز پذیرفته نشود، اعمال دیگر نیز قبول نمى شوند. همان گونه که اگر انسان هر شبانه روز پنج نوبت در نهر آبى شستشو کند چرکى در بدن او باقى نمى ماند، نمازهاى پنجگانه نیز انسان را از گناهان و پلیدى ها پاک مى کنند. سزاوار است که انسان نماز را در اوّل وقت بخواند و کسى که نماز را کم ارزش و سبک مى شمارد، مانند کسى است که نماز نمى خواند. خداوند در ابتداى سورۀ بقره نماز را از ویژگى هاى پرهیزگاران و سبب برخوردارى از هدایت قرآنى و در سورۀ مؤمنون مراقبت بر انجام نماز و خشوع در هنگام نماز را از ویژگى هاى مؤمنان بر شمرده است و پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم فرموده: کسى که به نماز اهمیت ندهد و آن را سبک شمارد، سزاوار عذاب آخرت است. روزى حضرت در مسجد تشریف داشتند؛ مردى وارد و مشغول نماز شد و رکوع و سجود خود را به طور کامل بجا نیاورد. حضرت فرمودند: اگر این مرد در حالى که نمازش به این نحو است از دنیا برود، به دین من از دنیا نرفته است! پس انسان باید مراقب باشد که با عجله و شتابزدگى نماز نخواند و در حال نماز به یاد خدا و با خضوع، خشوع و وقار باشد و متوجه باشد که با چه کسى سخن مى گوید و خود را در مقابل عظمت و بزرگى خداوند متعال بسیار کوچک و ناچیز ببیند. همچنین نمازگزار باید توبه و استغفار نماید و گناهانى را که مانع قبول شدن نمازند، مانند حسد، کبر، غیبت، خوردن مال حرام، آشامیدن مسکرات و ندادن خمس و زکات، بلکه هر معصیتى را ترک کند. همچنین سزاوار است اعمالى را که ثواب نماز را کم مى کند،
بجا نیاورد، مثلاً در حال خواب آلودگى و خوددارى از ادرار به نماز نایستد و در هنگام نماز به آسمان نگاه نکند و نیز اعمالى را که ثواب نماز را زیاد مى کند بجا آورد، مثلاً انگشترى عقیق به دست کند و لباس پاکیزه بپوشد و شانه و مسواک کند و خود را خوشبو نماید.