آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
دستور سر بریدن حیوانات (ذبح)
«مسألۀ 3184» دستور سر بریدن حیوان آن است که چهار رگ بزرگ گردن آن - یعنى: «ناى (راه نفس)»، «مِرى (راه غذا)» و دو شاهرگ حیوان - را از زیر بر آمدگى گلو به طور کامل ببرند و اگر آنها را بشکافند، کافى نیست.
«مسألۀ 3185» اگر بعضى از چهار رگ را ببرند و صبر کنند تا حیوان بمیرد و بعد بقیّه را ببرند، فایده ندارد بلکه اگر به این مقدار هم صبر نکنند، ولى به طور معمول چهار رگ را پشت سر هم نبرند - اگرچه پیش از جان دادن حیوان بقیّۀ رگها را ببرند - اشکال دارد.
«مسألۀ 3186» اگر گرگ گلوى گوسفند را به طورى پاره کند که از چهار رگى که در گردن است و باید بریده شود چیزى باقى نماند، آن حیوان حرام مى شود؛ ولى اگر مقدارى از گردن را بکند وچهار رگ باقى باشد یا جاى دیگر بدن را بکند، در صورتى که گوسفند زنده باشد و به دستورى که گفته مى شود سرِ آن را ببرند، حلال و پاک مى باشد.
«مسألۀ 3187» حرام است که پیش از بیرون آمدن روح، سرِ حیوان را از بدن آن
جدا کنند، ولى با این عمل حیوان حرام نمى شود و بنابر احتیاط واجب پیش از بیرون آمدن روح، پوست حیوان را نکنند و مغز حرام را که در تیرۀ پشت است نبرند.