آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
چیزهایى که در نماز جماعت مستحب اند
«مسألۀ 1546» مستحب است امام در وسط صف بایستد و اهل علم و کمال و تقوا در صف اوّل بایستند.
«مسألۀ 1547» مستحب است صف هاى جماعت منظّم باشند و بین کسانى که در یک صف ایستاده اند، فاصله نباشد و شانۀ آنان در ردیف یکدیگر باشد.
«مسألۀ 1548» مستحب است بعد از گفتن «قَدْ قامَتِ الصَّلاةُ»، مأمومین برخیزند.
«مسألۀ 1549» مستحب است امام جماعت، حال مأمومى را که از دیگران ضعیف تر است رعایت کند و عجله نکند تا افراد ضعیف به او برسند و نیز مستحب است قنوت و رکوع و سجود را طولانى نکند، مگر این که بداند همۀ کسانى که به او اقتدا کرده اند، به این عمل مایلند.
«مسألۀ 1550» مستحب است امام جماعت در حمد و سوره و ذکرهایى که بلند مى خواند، صداى خود را به قدرى بلند کند که دیگران بشنوند، ولى نباید بیش از اندازه صدا را بلند کند.
«مسألۀ 1551» اگر امام در رکوع بفهمد کسى تازه رسیده و مى خواهد اقتدا کند، مستحب است رکوع را دو برابر همیشه طول بدهد و بعد برخیزد، اگرچه بفهمد فرد دیگرى هم براى اقتدا وارد شده است.