آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
مرجع تقلید شیعه
2 - زمین
«مسألۀ 176» کف پا و تهِ کفش نجس با راه رفتن یا مالیدن آن بر روى زمین، با پنج شرط پاک مى شود:
اوّل: زمین پاک باشد. دوم: خشک باشد، ولى چنانچه رطوبت کمى داشته باشد که سرایت نکند، اشکال ندارد. سوم: اگر عین نجس - مثل خون و ادرار - یا چیز متنجس - مثل گِلى که نجس شده - در کف پا و زیر کفش باشد، به واسطۀ راه رفتن یا مالیدن پا به زمین و یا عامل دیگرى برطرف شود. چهارم: زمین باید خاک، سنگ، آجر فرش و مانند آنها باشد، و با راه رفتن روى فرش و حصیر، کف پا و زیر کفشِ نجس پاک نمى شود، ولى با راه رفتن روى سبزه پاک مى شود. پنجم: نجاست کف پا یا کفش از زمین به پا یا کفش سرایت کرده باشد، هرچند با غیر راه رفتن حاصل شده باشد.
«مسألۀ 177» کف پا و زیر کفشِ نجس به واسطۀ راه رفتن روى آسفالت پاک مى شود؛ ولى با راه رفتن روى زمینى که با چوب فرش شده است، پاک شدن آن محلّ اشکال است.
«مسألۀ 178» براى پاک شدن کف پا و زیر کفش، بهتر است پانزده ذراع یا بیشتر راه بروند، اگرچه با کمتر از پانزده ذراع یا با مالیدن پا به زمین نیز نجاست برطرف شود.
«مسألۀ 179» لازم نیست کف پا و زیر کفشِ نجس، تر باشد، بلکه اگر خشک نیز باشد با راه رفتن پاک مى شود.
«مسألۀ 180» هنگامى که کف پا یا زیر کفش نجس با راه رفتن پاک شد، مقدارى از اطراف آن نیز که معمولاً با گِل آلوده مى شود، اگر به زمین برسد یا خاک به آن اطراف برسد، پاک مى گردد.
«مسألۀ 181» کسى که با دست و زانو راه مى رود، اگر کف دست یا زانوى او نجس
شود، به وسیلۀ راه رفتن پاک مى شود؛ و همچنین است زیر عصا، زیر پاى مصنوعى، نعل چهار پایان، چرخ اتومبیل، درشکه و مانند آنها.
«مسألۀ 182» اگر بعد از راه رفتن، عین نجاست از کف پا یا زیر کفش بر طرف شود، پاک مى شوند، اگرچه بو یا رنگ آن باقى مانده باشد؛ و بنابر احتیاط باید ذره هاى کوچک نجاست نیز برطرف شود، ولى باقى ماندن ذرات ریزى که معمولاً با راه رفتن برطرف نمى شوند مانعى ندارد.
«مسألۀ 183» داخل کفش و مقدارى از کف پا که به زمین نمى رسد، به واسطۀ راه رفتن پاک نمى شود، و پاک شدن کف جوراب به واسطۀ راه رفتن محل اشکال است؛ ولى اگر کف جوراب از پوست باشد، به وسیلۀ راه رفتن پاک مى شود.